SOKONGAN RAKYAT TERHADAP GAGASAN 1MALAYSIA KIAN MENINGKAT

Sokongan rakyat terhadap Gagasan 1Malaysia kian meningkat. Populariti PM Najib Tun Razak dikalangan rakyat juga turut meningkat saban hari. Memandangkan perkembangan ini, tertimbul satu kumpulan yang tidak bertanggungjawab mengelirukan rakyat dengan pelbagai tafsiran terhadap matlamat Gagasan 1Malaysia.

Ada pihak yang mentafsirakan 1Malaysia supaya memberi gambaran bahawa 1 Malaysia adalah satu dasar liberalisasi atau 'samarata' dimana peluang kemasukan pelajar-pelajar ke pusat pengajian awam, biasiswa dan perjawatan dalam sektor awam termasuk sektor perbadanan dan syarikat-syarikat kerajaan (GLC) dibuka kepada semua kaum berdasarkan meritokrasi.

Malah, ada yang mendakwa bahawa penerusan dasar-dasar afirmatif untuk membela dan melindungi kepentingan kaum bumiputra dilihat sebagai satu usaha yang bertentangan dengan Gagasan 1 Malaysia kerana Gagasan 1Malaysia kononnya menganjurkan konsep ‘kesamarataan" antara kaum.

Sehubungan ini perlu di jelaskan bahawa Gagasan 1 Malaysia adalah satu wawasan negara ke arah melahirkan negara bangsa Malaysia berlandaskan Perlembagaan Persekutuan dan Rukun Negara. Gagasan 1Malaysia yang berteraskan Pelan Tansformasi adalah dimajukan untuk mencapai matlamat Negara Maju menjelang tahun 2020 dimana negara dan rakyatnya berpendapatan tinggi.

Oleh kerana Gagasan 1Malaysia adalah berlandaskan Perlembagaan Persekutuan, maka pemahaman terhadap Perlembagaan Persekutuan adalah penting supaya rakyat berbilang kaum dapat menghayati Gagasan 1Malaysia dari perspektif yang betul.

Persoalan yang sering timbul terhadap Gagasan 1 Malaysia di kalangan rakyat bukan Melayu adalah bukan dalam konteks matlamat Gagasan 1 Malaysia, tetapi dalam konteks hasrat kerajaan meneruskan dasar afirmatif atau memberi pertimbangan khas kepada keperluan kaum Bumiputra.

Sehubungan ini, rakyat perlu menerima hakikat bahawa bantuan dan pertimbangan khas kepada kaum bumiputra dan membela hak-hak sah kaum bukan bumiputa adalah sesuatu prinsip yang selaras dengan semangat Perlembagaan Persekutuan yang menjadi asas kepada pentadbiran kerajaan Malaysia.

Perlembagaan Malaysia atau umumnya dikenali sebagai Perlembagaan Persekutuan adalah satu dokumen undang-undang tertinggi di Malaysia dalam bentuk tertulis (grundnorm). Perkara-perkara yang terkandung dalam dokumen ini pula adalah disediakan berpandukan kepada unsur-unsur tradisi yang telah wujud sebelum merdeka serta dua dokumen iaiatu Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 dan Perlembagaan Kemerdekaan Tahun 1957. Perlembagaan Malaysia mengariskan peranan dan tanggungjawab rakyat dan kerajaan.

Dokumen ini mencerminkan kemufakatan pelbagai kaum mengenai-perkara-perkara yang berkepentingan kaum masing-masing dalam mencapai kemerdekaan, malah terus menjadi garis panduan pentadbiran kerajaan yang merdeka. Perlembagaan ini juga dikatakan mengandungi pelbagai perkara termasuk perkara kedudukan keistimewaan kaum bumiputra dan hak kepentingan kaum-kaum bukan bumiputra ,khasnya hak kewarganegaraan.

Perkara-perkara tersebut yang berkaitan dengan berkepentingan kaum masing-masing telah dibincang secara terbuka dengan semangat kemuafakatan oleh pelopor-pelopor kemerdekaan mewakili kaum-kaum utama (Melayu,Cina dan India dan lain-lain). Satu persetujuan telah dicapai antara kaum agar kepentingan kaum masing-masing terus mendapat jaminan, perlinduangan dan pembelaan daripada kerajaan yang dipilih oleh rakyat melalui proses demokrasi. Persetujuan kemuafakatn antara kaum itu umumnya dikenali sebagai satu ikatan sosial dalam konteks sejarah Malaysia.

Berhubung dengan kemuafakatan antara kaum di Malaysia, Mavis Puthucheary, seorang penulis politik Malaysia menjelaskan bahawa “the main compromise worked out between the different communities and the basis on which the British government agreed to transfer political power was that the non-Malays would accept constitution in which Islam would be the state religion,the Malay language the sole official language after 1967,and the certain privileges given to the Malays during the colonial period would be continued. In return the citizenship laws would be relaxed in accordance with the principle of jus soli so that in future all those in the country would automatically become citizens.” (dalam buku " Indian Communities in South East Asia , Institute of Southeast Asia Studies, Singapore, m.s. 348)

Justeru, tidaklah keterlaluan sekirannya membuat kesimpulan bahawa Perlembagaan Malaysia adalah dibentuk berteraskan ikatan sosial antara kaum untuk menyubur tunas-tunas perpaduan dikalangan rakyat Malaysia, malah mengelakan konflik politik kerana wujudnya dikotomi perjuangan politik antara kaum.

MENGINGAT SEMULA SEJARAH MALAYSIA

Pada asalnya negara ini dikenli sebagai ‘Tanah Melayu’. Apabila empayar British meluaskan pengaruhnya di Asia untuk memenuhi kepentingan ekonomi mereka, Penjajah Inggeris menakluki pentadbiran Tanah Melayu secara beransur ansur sehinga Tanah Melayu dijadikan ‘Tanah Jajahan British’ atau ‘British Malaya’. Dalam usaha mengkayakan dana negara asal mereka, kaum Cina dan India di masukkan ke ‘British Malaya’ dari negara asalnya dibawah pelbagai undang-undang yang mereka cipta dalam pentadbirannya.

Penjajah Inggeris mengenalkan pelbagai dasar untuk mengkukuhkan pemerintahan mereka di British Malaya . Namun, Perang Dunia Ke 2 yang tercetus pada tahun 1941-45 an telah melihat tentera Jepun menguasai British Malaya untuk satu jangka waktu pendek. Kekalahan tentera British dan pemerintahan tentera Jepun di Tanah Melayu telah membangkitkan kesederan politik dikalangan kaum pribumi iaitu kaum Melayu untuk menuntut kemerdekaan. Dalam tahun 1946’ an, Tan Cheng Lock yang memimpin masyarakat Cina, dilaporkan menuntut pihak British menyediakan undang-undang agar rakyat Malaya menikmati hak ‘sama rata ’ iaitu kaum Cina, Melayu dan India diberikan hak dan status sama rata (Tjoa Hock Guan, " The Social and Political Ideas of Tun Datuk Sir Tan Cheng Lock”, in Kernial Singh Sandhu and Paul Wheatley (eds), Melaka: The Transformation of a Malay Capital, 1400-1980 Singapore: Institute of Southeast Asian Studies/Oxford University Press, 1983, pp. 299-323) .

Namun, Gagasan Malayan Union yang diperkenalkan oleh penjajah British pada 1 April 1946, selepas perang dunia kedua, telah mencetuskan semangat nasionalisme dikalangan kaum Melayu selaku anak pribumi untuk memprotes terhadap Malayan Union dalam mempertahankan hak politik dan ekonomi mereka.

Malayan Union memberi hak sama rata kepada semua yang menjadi warga negara Tanah Melayu tanpa mengira keturunan asal mereka, malah Raja-Raja Melayu hilang kuasa memerintah dalam negeri masing-masing. Kaum Melayu di bawah kepimpinan Dato’ Onn Jaffar menentang keras malah memprotes terhadap pengenalan Gagasan Malayan Union kerana Gagasan itu dilihat satu cabulan hak kaum Melayu dalam Negara asal usul moyang mereka malah menghapuskan kuasa institusi Raja-Raja Melayu yang menjadi kebanggaan dan warisan mereka dalam negara ini.

Kemarahan dan kebangkitan semangat nasionalisme yang tercetus dikalangan kaum Melayu selaku anak pribumi telah mengugat kuasa penjajah Inggeris untuk meneruskan Gagasn Malayan Union yang mendapat sokongan hebat daripada penduduk bukan Melayu iaitu kaum Cina dan India. Akhirnya, Gagasan Malayan Union digugurkan dan digantikan dengan satu pentadbiran baru yang mendapat persetujuan dan sokongan kaum Melayu yang dikenali sebagai Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu, 1948. Pentadbiran kerajaan berdasarkan Perjanjian Pesekutuan Tanah Melayu dilihat sebagai satu usaha kearah kemerdekaan. Pihak penjajah Inggeris juga didapati menggalak membentuk parti-parti politik masing-masing kaum supaya mengambil alih pentadbiran kerajaan (self-rule).

Dalam pada itu, masyarakat Cina dan India melahirkan perasaan tidak puashati dengan syarat-syarat yang terkandung dalam Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu yang dimeterikan pada tahun 1948. Malah, Tan Cheng Lock pada 7 Disember 1946 telah menubuhkan All Malayan Council for Joint Action (AMCJA) dengan kerjasama parti Malayan Democratic Union (MDU). MDU adalah sebuah parti politik yang disertai oleh pelbagai kaum. Pada tahun 1947, gabungan AMCJA berkerjasama dengan Malay National Party (MNP) memprotes Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu.MNP adalah gabungan parti-parti politik yang dipimpin oleh pemimpin-pemimpin muda Melayu seperti Musa Ahmad, Ahmad Boestamam, Aziz Ishak dan Dr Burhannuddin Al-Helmy. Oleh kerana pemimpin-pemimpin MNP dianggap radikal pada ketika itu, penjajah Inggeris mengharamkan Gabungan MNP.

Namun, Tan Cheng Lock (MCA) dan Dato’ Onn Jaafar (UMNO) sedar perlunya meningkatkan kerjasama dan kemuafakatan antara kaum dalam membina sebauah negara yang aman,damai dan maju. Tan Cheng Lock juga menyedari kepentingan kerjasama dan kemuafakatan dengan Inggeris dan kaum Melayu dalam terus menjamin malah melindungi dan membela kepentingan kaum Cina di Malaya pada masa hadapan ( K.G. Tregonning, ‘Tan Cheng Lock: A Malayan Nationalist”, Journal of Southeast Asian Studies, Vol.X No.1, March 1979, pp.25-76)

Dato’ Onn Jaafar yang menyedari perubahan pemikiran politik ketika itu minta kaum Melayu lebih terbuka dalam pendekatannya mengurus politik Tanah Melayu. Malah menukar slogan UMNO daripada Hidup Melayu kepada Merdeka (Joseph Fernando, “The Rebel in Onn Jaafar”, The Star, 18 June 2007).

Pada tahun 1949, Sir Malcolm MacDonald (British Commissioner General for Southeast Asia) menubuhkan Badan Hubungan Kaum (Communities Liaison Committee (CLC) untuk mencari penyelesaian dan persetujuan mengenai dua perkara penting yang dijangka akan menimbulkan konflik antara kaum dalam negara ini di masa hadapan antara Melayu dan bukan Melayu (Cina) iaitu hak kewarganegaraan dan kedudukan istimewa kaum Melayu.

Dato’ Onn Jaafar bersetuju dengan dasar kewarganegaraan bagi bukan Melayu dan Tan Cheng Lock pula bersetuju dengan dasar kedudukan keistimewaan kaum Melayu. Malah, Dato’ Onn Jaafar mencadang UMNO buka keahliannya kepada bukan Melayu menjelang negara mencapai kemerdekaan. Cadangan Dato’ Onn Jaafar ditolak oleh sebahagian besar ahli UMNO dan Dato’ Onn Jaafar keluar UMNO dan menubuhkan parti Independence of Malaya Party (IMP) yang disertai oleh pelbagai kaum.

Pada ketika itu, dua bentuk kerjasama politik atau gabungan diwujudkan dikalangan penduduk Tanah Melayu. Yang pertamanya adalah parti politik Indpendence of Malaya Party (IMP), sebuah parti politik yang disertai oleh pelbagai kaum. IMP ditaja oleh pemimpin-pemimpin utama MCA dan MIC. Yang keduanya adalah penubuhan PERIKATAN , iaitu satu gabungan kerjasama antara parti-parti politik yang mewakili pelbagai kaum seperti United Malay National Organisation (UMNO), Malaysian Chinese Association (MCA) and Malaysian Indian Congress (MIC).

Namun, gabungan PERIKATAN yang mewakili parti-parti politik pelbagai kaum mencatat kemenangan besar dalam pilihan raya umum yang pertama pada tahun 1955, malah menghilangkan IMP daripada landskap politik Malaya. Dengan itu, pemikiran parti politik ‘multi-racial’ terus lenyap dalam landskap politik Tanah Melayu. Parti PERIKATAN yang mendapat mandat besar daripada rakyat berbilang kaum diminta oleh penjajah British menyediakan rangka Perlembagaan Kemerdekaan.

Suruhanjaya Perlembagaan yang diketuai oleh Lord Reid telah ditubuhkan dan mengadakan perbincangan serta rundingan dengan pemimpin-pemimpin kaum yang mewakili pelbagai kaum. Memorundum-memorundum yang dikemukakan oleh pelbagai kumpulan politik dan pertubuhan yang mewakili kepentingan pelbagai kaum diteliti oleh Suruhanjaya Reid. Suruhanjaya Reid dan Pemimpin-pemimpin kaum dilaporkan menghadapi masalah dan tekanan dalam melayani segala tuntutan-tuntutan yang dikemukan oleh pelbagai kaum, terutamanya tuntutan –tuntutan yang berkaitan dengan kepentinagan sesuatu kaum tertentu .

Kumpulan pendesak yang mewakili kepentingan kaum Melayu mendesak penjajah Inggeris meneruskan dasar hak keistimewaan mereka kerana mereka masih tertinggal belakang dalam bidang ekonomi berbanding dengan kaum Cina.

Pada ketika itu, penjajah Inggeris melihat kaum Cina lebih mencondong kepada ideologi komunis yang berkembang pantas dan luas dari negara Cina. Manakala, kaum India pula lebih memfokuskan tumpuannya kepada perjuangan kemerdekaan negara asalnya, India, daripada Empayar British. Pergolakan dan pemikiran politik ini dijangka mempengaruhi pemikiran pihak penjajah dalam menyedia rangka Perlembagaan Kemerdekaan.

Namun, Suruhanjaya Reid meneliti dan menghalusi segala tuntututan yang dikemukakan oleh pelbagai pihak dengan semangat muhibbah, kerjasama dan sikap tolak ansur, malah adil agar kepentingan semua kaum terus dilindungi dan dibela dalam negara yang bakal merdeka. Segala persetujuan kemuafakatan antara pelbagai kaum itu dimuatkan dalam Perlembagaan Kemerdekaan 1957,yang kini dikenali sebagai Perlembagaan Malaysia.

Suruhanjaya Reid gunapakai perkara-perkara penting yang terkandung dalam Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu 1948 sebagai asas merangka Perlembagaan Persekutuan. Antara perkara-perkara yang dianggap penting malah dilihat sebagai tonggak Perlembagaan Kemerdekaan 1957 adalah perkara-perkara yang berkaitan dengan kedudukan keistimewaan kaum bumiputra dan hak kewarganegaraan dan kepentingan sah warga bukan bumiputra.

Segala usaha untuk mempastikan perkar-perkara yang terkandung dalam Perlembagaan Persekutuan adalah disediakan untuk menjamin keadilan sosial kepada semua kaum. Namun, tafsiran dan penerimaan semangat perlembagaan yang dipelopori oleh pemimpin-pemimpin dan pejuang-pejuang kemerdekaan pelbagai kaum terdahulu itu masih belum dilestarikan malah memerlukan kefahaman, penghayatan malah pengkorbanan besar daripada semua pihak yang mencintakan perpaduan nasional.

TONGGAK PERLEMBAGAAN PERSEKUTUAN

Antara Perkara-Perkara yang dianggap tonggak Perlembagaan Malaysia adalah seperti berikut:
Perkara 3- Islam ialah agama rasmi Persekutuan; tetapi agama-agama lain boleh diamalkan dengan aman dan damai di mana-mana bahagian Persekutuan .

Perkara 11- (4)- Undang-undang negeri dan mengenai Wilayah-Wilayah Persekutuan Kuala Lumpur dan Labuan ,undang-undang Pwersekutuan boleh mengawal atau menyekat pengembangan apa-apa iktikad atau kepercayaan ugama antara orang-orang yang menganuti ugama Islam.

Perkara 152- Bahasa kebangsaan ialah bahasa Melayu dan dan tiada seorang pun boleh dilarang atau dihalang daripada menggunakan (selain untuk maksud rasmi) atau belajar apa-apa bahasa lain.

Perkara 153- Perizaban kuota berkenaan dengan perkhidmatan, permit, biasiswa dan sebagainya bagi orang Melayu dan bumiputera Sabah serta Sarawak.Yang di-Pertuan Agong bertanggungjawab untuk melindungi kedudukan istimewa orang Melayu dan bumiputera Sabah dan Sarawak di samping kepentingan sah bagi kaum-kaum lain.

Perkara 89- Mana-mana tanah di sesuatu negeri yang merupakan tanah rizab Melayu sebelum merdeka akan terus dikekalkan statusnya.

Perkara 153-Perezapan quota mengenai perkhidmatan,permit dsb.untuk orang Melayu.(1) Adalah menjadi tanggungjawab Yang di Pertuan Agong memelihara kedudukan istimewa orang Melayu dan bumiputra mana-mana Negeri Borneo dan kepentingan-kepentingan sah kaum-kaum lain mengikut peruntukan perkara ini.

PINDAAN KEPADA PERLEMBAGAAN MALAYSIA

Pindaan kepada Perlembagaan Malaysia boleh dilakukan 5. Perkara 159 (3) membenarkan pindaan kepada Perlembagaan Malaysia. Namun, pindaan beberapa perkara-perkara penting dalam Perlembagaan Malaysia adalah tidak mudah seperti dijangkakan. Menurut 159-(3), sesuatu rang undang-undang bagi membuat pindaan kepada Perlembagaan boleh diluluskan dalam mana-mana Majlis Parlimen dengan undi sebanyak tidak kurang daripada dua pertiga daripada jumlah bilangan ahli Majlis Parlimen itu (Shad Saleem Faruqi, ‘Document of Destiny-The Constitution of the Federation of Malaysia’, Star Publications (Malaysia) Berhad, 2008).

Perkara 159 (5) pula menetapkan bahawa sesuatu undang-undang yang membuat sesuatu pindaan kepada Perkara 10 (4), undang-undang yang diluluskan dibawahnya, Peruntukan Bahagian 3, Perkara 38, 63 (4),70,71, (1) 72, (4) ,152, atau 153 atau kepada Fasal I ini tidak boleh diluluskan dengan tiada persetujuan Majlis-Raja-Raja.

KESIMPULAN

Justeru, rakyat Malayasia harus elak mempertikaikan hal-hal berkaitan dengan kedudukan keistimewaan kaum bumiputra dan hal-hal yang berkepentingan sah kaum bukan Melayu seperti kewarganegaraan agar dikotomi persepsi terhadap kepentingan antara pelbagai kaum dapat diuruskan dengan hemah dan bijak oleh kerajaan dalam usaha menyuburkan semangat 1 Malaysia. Perlembagaan Persekutuan tidak memajukan konsep satu ras atau kaum lebih tinggi atau ‘superior’ daripada lain-lain kaum seperti didakwa oleh setengah-tengah pihak yang tidak bertanggungjawap. Tidak wujud kaum kelas ‘satu’ atau dua (second class) dikalangan rakyat Malaysia.Malah, Gagasan 1 Malaysia menekankan pendekatan keadilan sosial yang menyerlah dalam keseluruhan Perlembagaan Persekutuan.Rakyat Malaysia tanpa mengira kaum dan ideologi politik hendaklah berusaha melestarikan Perlembagaan Persekutuan agar rakyat dapat hidup aman,sejahtera dan maju.

SEJAHRAH MALAYSIA MENYERLAH ETIKA BERMUAFAKATAN ANTARA KAUM

Tradisi umat Islam menyambut Hari Raya Idilfitri Al-Mubarak bersama-sama dengan rakan-rakan yang bukan agama Islam telah menjadi satu amalan yang membanggakan rakyat Malaysia. Sambutan Hari Raya Idilfitri mengajak umat Islam mengamalkan sikap bermaaf-maafan dan kunjung mengunjungi rumah sanak-saudara dan sahabat untuk mengukuhkan hubungan silaturrahim.

Dalam konteks ini, rakyat Malaysia yang terdiri daripada berbilang kaum dan agama perlu mengambil iktibar dalam menerap nilai bermaaf-maafan supaya hubungan dan perpaduan antara kaum dapat dipertingkatkan,terutamnya dikalangan golongan muda.

Golongan muda pada hari tidak harus menepikan sejahrah yang penuh dengan semangat perjuangan dan pengkorbanan. Masyarakat terdahulu, terutamanya pemimpin-pemimpin kaum, banyak mengamal nilai kemanusiaan dalam membina negara ini mengikut acuan politik tersendiri supaya generasi paska kemerdekaan dapat hidup aman dan damai.

Sehubungan ini, pemimpin-pemimpin terdahulu telah membincang hati ke hati dan persetujui ,malah memasukkan beberapa perkara penting sebagai benteng dalam Perlembagaan Persekutuan untuk melindungi kepentingann kaum masing-masing dalam membina sebuah negara bangsa .

Selain daripada agama Islam dan bahasa Melayu dipersetujui sebagai agama Persekutuan dan bahasa rasmi , pelbagai perkara kepentingan kaum juga dibincang dan dipersetujui antara kaum. Antaranya , kedudukan Raja-Raja Melayu membela dan melindungi kepentingan kaum Melayu dalam hal-hal tertentu dalam sektor ekonomi dan sosial, hak kerakyatan kepada kaum bukan Melayu yang memberi kuasa untuk memilih, membentuk dan menyertai dalam kerajaan, malah bebas mengamal agama yang dipilih, meneruskan pendidikan dalam bahasa ibunda merupakan perkar-perkara kepntingan kaum yang telah dipersetujui dan dimasukkan dalam Perlembagaan Persekutuan.

Persetujuan antara kaum tersebut dapat restu daripada pemerintah Brtish yang mengambil alih kuasa mentadbiran negara ini daripada Raja-Raja Melayu secara beransur- ansur sejak tahun 1824, dan Raja-Raja Melayu,malah dimuatkan dalam Perlembagaan Persekutuan 1957 atau umum dikenali sebagai Perlembagaan Kemerdekaan.

Sebelum pentadbiran British diperkenalkan,undang-undang dan adat Melayu yang diperkenalkan oleh Raja-Raja dan pemerintah –pemerintah Melayu menjadi asas dan garis panduan pentadbiran pentadbiran kerajaan Melayu ketika itu.

Perlembagaan Persekutuan yang disediakan sebagai undang-undang tertinggi bagi negara ini dimasukkan segala persetujuan antara kaum dalam melahir dan membina sebuah negara bangsa yang berdaulat dan merdeka .

Sesungguhnya, Perlembagaan Persekutuan dilihat sebagai titik permulaan Tanah Melayu dijadikan sebagai sebuah negara majmuk (multi racial) yang sah berteraskan struktur kerajaan demokrasi berparlimen Raja berperlembagaan daripada negara Tanah Melayu. Kaum Melayu ketika itu dilihat amat besar hati dalam menerima tuntutan kaum bukan Melayu untuk dijadikan warga negara Persekutuan Tanah Melayu.Walaupun persetujuan ini boleh mendatangkan implikasi politik kemudian hari kerana jumlah penduduk warga negara yang terdiri daripada bukan Melayu akan meningkat dan mencabar kuasa politik yang di miliki oleh kaum Melayu, pemimpin-pemimpin Melayu pada ketika itu besar hati ,bertolak ansur dan sedia berkongsi kuasa politik negara ini dengan warga bukan Melayu.

Ini merupakan satu pengkorbanan besar kaum Melayu terhadap kaum bukan Melayu . Malah, kerajaan dibawah kepimpinan kaum Melayu pada ketika itu bukan sahaja sanggup berkongsi kuasa memerintah negara ini dengan bukan Melayu, malah membuat dasar-dasar tertentu untuk menghormati , memelihara dan melindungi kepentingan –kepentingan absah kaum bukan Melayu dalam Perlembagaan supaya mereka dapat meneruskan cara hidup,tradisi dan budaya mereka dalam bidan agama,bahasa , ekonomi dan sebagainya.

Kaum Melayu yang membangkit protes dasar pengurangan kuasa Raja-Raja Melayu dan sistem kewarganegaraan yang terbuka yang diperkenalkan oleh penjajah British,(Malayan Union) telah besar hati dan sanggup menerima kaum bukan Melayu sebagai rakan sejiwa dalam negara ini untuk melahirkan sebuah negara majmuk yang terdiri daripada pelbagai kaum, Melayu,Cina, India dan lain-lain. Begitu juga, kaum bukan Melayu bersedia menerima syarat kedudukan istimewa kaum Melayu dalam bidang-bidang tertentu dikekalkan dalam Perlembagaan, kedudukan yang mereka mewarisi dari zaman dahulu, terutamanya sejak Perjanjian Persekutuan Tanah Melayu yang diperkenalkan dalam tahun 1948.

Kemuafakatan, pengorbanan, sikap tolak ansur dan toleransi yang terserlah dikalangan pelopor-pelopor kemerdekaan kaum Melayu,Cina dan India , terutamanya pemimpin-pemimpin UMNO pimpinan YTM Tunku Abdul Rahman pada ketika itu telah mendatangkan satu identiti baru bagi negara ini dipersada dunia .

Kemuafakatan dan kebijaksanaan pemimpin-pemimpin yang berjaya menukar negara ini daripada status negara pertanian kepada negara industri, mengurangkan kadar kemiskinan daripada 51 % pada tahun 1970 kepada 5.7 % (2004) , meningkatkan pendapatan rakyat, meningkatkan kadar pendidikan, malah meningkatkan taraf kesihatan sehingga mencecah kadar dunia. Malah, kerajaan yang memerintah sejak merdeka tidak menghalang sebarang warga negara Malaysia untuk majukan diri atas alasan kaum,agama atau bahasa. Perbezaan kaum dan agama tidak pernah menjadi batu penghalang kepada seorang rakyat Malaysia seperti berlaku di lain-lain negara.

Justeru, generasi muda pada dewasa ini harus menjelajah lembaran sejarah tanah air supaya menghayati ,malah menjadikan pengorbanan dan kemufakatan antara kaum sebagai tradisi dan warisan generasi akan datang. Tradisi kemuafakatan antara kaum harus didukung oleh anak-anak muda masa kini supaya Malaysia terus aman, bahagia dan maju.

PILIHAN RAYA KECIL P. 212 SIBU MENGHADAPI PERTANDINGAN TIGA PENJURU

Pilihan Raya Kecil P. 212 Sibu menghadapi pertandingan tiga penjuru antara calon Barisan Nasional, Robert Lau (SUPP), calon Pakatan Rakyat,Wong Ho Leng (DAP ) dan Narawi Haron (Bebas). Jumlah daftar pengundi yang layak mengundi bagi kerusi parlimen Sibu adalah seramai 54,695 pengundi .Mereka terdiri daripada 36,389 ( 66.7%) pengundi Cina, 12,050 (22.1%) pengundi Iban dan 5,740 (10.5%) pengundi Melayu. Peratusan pengundi ini jelas menunjukkan majoriti pengundi di sini adalah pengundi Cina. Faktor ini mungkin menyebabkan Pakatan Rakyat (PR) meletakkan seorang calon keturunan Cina sebagai calon untuk menawan kerusi parlimen Sibu.

Kawasan parlimen Sibu adalah merupakan sebuah kubu Barisan Nasional (BN) sejak lima penggal yang lepas.Pengundi Sibu juga dikatakan amat berpuas hati dengan perkhidmatan Datuk Robert Lau yang bersungguh-sungguh dalam membawa pembangunan kepada kawasan parlimen Sibu. Datukl Robert Lau memang merancang untuk menjalankan pelbagai projek dan program untuk membangunakan bandar Sibu malah meningkatkan lagi kualiti hidup masyarakat berbilang keturunan dan etnik di kawasan parlimen Sibu. Pelaksanaan program dan projek pembangunan yang dirancang oleh Datuk Robert Lau memerlukan peruntukan besar yang hanya mampu disediakan oleh Kerajaan Persekutuan.

Namun, Datuk Robert Lau yang mewakili BN dan memegang jawatan Timbalan Menteri Pengangkutan dalam kerajaan Persekutuan telah meninggal dunia tiba-tiba dan segala perancangan pembangunan Sibu oleh Datuk Rober Lau Sibu perlu ditanggung oleh bakal wakil Rakyat yang akan dipilih dalam PRK pada 16 Mei 2010 nanti.

Sehubungan ini, pengundi Sibu perlu bijak dalam membuat keputusan memilih calon dalam PRK nanti kerana wakil rakyat yang dipilih nanti perlu meneruskan segala perancangan pembangunan yang ditinggalkan oleh mendiang Datul Robert Lau. Sekiranya tidak, maka penduduk Sibu lah akan mengalami kerugian dalam konteks pembangunan.

Persoalannya siapakah yang lebih mampu untuk melaksanakan projek-projek dan program pembangunan yang dirancang oleh mendiang Datuk Robert Lau? Siapakah mampu mendapat bantuan dan peruntukan berjuta-juta ringgit daripada kerajaan negeri dan persekutuan untuk menjalankan projek-projek pembangunan di kawasan Sibu? Pengundi P.212 Sibu perlu mengambilkira dua persoalan tersebut sebelum membuat keputusan pada hari mengundi pada 16 Mei 2010.

Tinjauan dikalangan pengundi Sibu menunjukkan bahawa mereka inginkan segala program dan perancangan pembangunan yang diusahakan oleh Datuk Robert Lau diteruskan. Mereka juga kelihatan tidak mudah dipengaruhi oleh sentimen perkauman Cina yang dibawa oleh DAP dan slogan-slogan politik yang didendangkan oleh pihak Pakatan Rakyat terutamanya PKR dan DAP.

Pemimpin DAP mengutarakan slogan 'A Greater Malaysia'. Manakala, DAP mengutarakan dua slogan iaitu, Saudara Lim Kit Siang mengutarakan slogan ' Save Malaysia ' dan anaknya Lim Guan Eng mengutarakan slogan ' Middle Malaysia'. Pengundi Sibu dicurahkan dengan pelbagai slogan -slogan politik oleh Pakatan Rakyat yang disertai oleh 3 parti iaitu DAP,PKR dan PAS.

Manakala, BN yang terdiri daripada 14 buah parti didapati bersatu dalam mengutarakan hanya satu slogan sahaja iaitu ' 1 Malaysia: Rakyat Didahulukan, Pencapaian Diutamakan'.

Dalam konteks ini, pengundi Sibu yang majoritinya pengundi Cina kurang memberi perhatian kepada slogan-slogan politik yang dimajukan oleh PR ataupun BN. Mereka lebih mementingkan cara hidup mereka di Bandar Sibu. Mereka dilihat kurang ambil tahu atau kisah tentang perkembangan dan pergolakan politik di semenanjung. Pengundi Sibu yang tetap bersama BN bagi lima penggal yang lepas juga kelihatan masih kuat sokongannya terhadap BN. Pengundi Sibu kelihatan tidak dipengaruhi dengan slogan-slogan atau dakwaan -dakwaan politik yang diajukan oleh PR,malah kelihatan tidak tergoyah kepercayaan mereka terhadap kemampuan BN membawa pembangunan kepada Bandar dan penduduk Sibu.

Pengundi Sibu juga didapati bersama BN semasa gelombang tsumani politik menukar corak landskap politik di semenanjung Malaysia pada Pilihan Raya Umum Ke 12 tahun 2008.

Dalam pada itu, satu persoalan yang mungkin menjadi tanda tanya kepada pengundi Sibu adalah kenapa DAP yang berkali-kali gagal memenangi Pulau Pinang dengan sokongan majoriti pengundi Cina di situ tidak menunaikan janji-janji kepada pengundi bukan Cina yang banyak membantu DAP memenangi dan membentuk kerajaan negeri menguasai Pulau Pinang apabila pengundi India memihak parti PKR,DAP dan PAS dalam PRU 12. Namun, DAP yang menjaguhkan slogan-slogan seperti 'Greater Malaysia dan Keadilan Untuk Semua' menepikan kepentingan masyarakat bukan Cina di Pulau Pinang.

Kerajaan Pakatan Rakyat Nnegeri Pulau Pinang yang dipimpin oleh DAP tidak melantik seorang bukan Cina sebagai Ketua Menteri Pulau Pinang? Janji-janji Anwar Ibrahim selaku Pemimpin PR kepada penduduk India Kampong Buah Pala tidak ditunaikan oleh Lim Guan Eng selaku ketua Menteri Pulau Pinang mewakili DAP.Malah penduduk Kampong Buah Pala diusir dengan kejam daripada kampong halamnya di bawah pentadbiran DAP!

Memandangkan pergolakan politik semasa di Bumi Kenyalang Sarawak, terutamnya di kawasan Sibu, ramai penganalisis politik menjangka BN akan menjuarai PRK Sibu dengan majoriti lebih kurang 2,000 undi pada 16 Mei 2010.

KEPUTUSAN PRK HULU SELANGOR MENCORAKKAN HALA TUJU BARU BN

Pilihan raya kecil Parlimen Hulu Selangor merupakan satu pertandingan untuk menguji sama ada rakyat bersama YAB Dato' Seri Najib Tun Razak -BN menerima Gagasan 1Malaysdia ataupun bersama Dato’ Seri Anwar Ibrahim –PR menolak Gagasan 1Malaysia. Rakyat berbilang kaum membuat keputusan dalam PRK Hulu Selangor bahawa mereka menyokong PM Najib sekaligus Gagasan 1Malaysia dan menolak parti Pakatan Rakyat kepimpinan Anwar Ibrahim.

Pilihan Raya Kecil (PRK) Parlimen PO94 Hulu Selangor adalah PRK yang ke 10 selepas pilihan raya umum ke 12 (PRU12) yang diadakan pada 8 Mac 2008. Sebelum PRK parlimen Hulu Selangor, BN dan PR telah bertarung dalam 9 PRK termasuk PRK Parlimen P.44 Permatang Pauh, Parlimen P.36 Kuala Terangganu, Parlimen P.59 Bukit Gantang, Dewan Undangan Negeri (DUN) N.25 Bukit Selambau, DUN N.29 Batang Air, DUN N.12 Penanti, DUN N.41 Manek Urai, DUN N.11 Permatang Pasir, DUN N.31 Bagan Pinang .Dlam 10 PRK tersebut, BN hanya menang 2 PRK iaitu DUN N.29 Batang Air di negeri Sabah dan DUN N.31 Bagan Pinang di Negeri Sembilan. Kemenangan PRK P094 parlimen Hulu Selangor adalah kemenangan yang ketiga bagi BN dalam siri PRK sejak PRU12.

Calon BN, P.Kamalanathan (MIC) mendapat 24,997 undi, manakala calon PR, Zaid Ibrahim (PKR) mendapat 23,272 undi. BN menang dengan majoriti 1725 undi. Calon PKR menang kerusi ini dengan majoriti 198 undi dalam PRU12.

Keputusan pilihan raya kecil (PRK) parlimen yang berlangsung pada 25.4.2010 jelas menujukkan rakyat berbilang kaum dan keturunan tidak lagi sanggup percaya pada dakwaan-dakwaan yang dibuat oleh Pakatan Rakyat terhadap BN. Malah, sebahagian besar pengundi Hulu Selangor tidak yakin terhadap kebolehan kepimpinan Pakatan Rakyat kerana kerajaan PR tidak mampu deliver atau menyampai perkhidmatan yang dijanjikan kepada rakyat. dalamm PRU12. Di sebaliknya, rakyat lebih percaya, dan yakin ,malah menerima kepimpinan YAB Dato’ Seri Najib Tun Razak yang memajukan Gagasan 1 Malaysia.

Dalam menghadapi PRK Hulu Selangor, Najib turun padang melawan calon Pakatan Rakyat, Dato’ Zaid Ibrahim, hanya dengan baju besi Gagasn 1Malaysia. Manakala, Pakatan Rakyat masuk gelanggang dengan seorang calon yang umumnya dianggap sebagai gergasi politik atau heavy weight. Akhirnya, calon gergasi politik daripada Pakatan Rakyat tewas di tangan calon BN yang umumnya di anggap sebagai light weight. Apakah rahsia kemenangan BN dalam PRK Hulu Selangor?

Pelbagai faktor disebut-sebut sebagai faktor-faktor yang menyumbang kepada kemenangan BN dalam PRK Hulu Selangor. Antara faktor utama yang menyumbangkankan kepada kemenangan calon BN dalam PRK Hulu Selangor adalah faktor ‘penerimaan rakyat terhadap kepimpinan Najib yang bersandarkan 1Malaysia’’. Ramai pundit politik bersetuju bahawa nilai keiklasan, kejujuran dan komitmen yang menyerlah dalam ucapan dan tindakan PM Najib pada akhir-akhir ini t didapati berjaya memikat hati sebahagian besar pengundi di Hulu Selangor. Pendirian tegas PM Najib untuk membantu rakyat tanpa mengira kaum, terutamanya rakyat yang menganggap mereka telah tertinggal belakang atau terpinggir dalam arus perdana pembangunan negara dikesan memujuk sebahagian besar pengundi tua dan muda, lelaki dan wanita yang bertabur di kebanyakan Daerah Mengundi parlimen Hulu Selangor . Prinsip ‘ 'mengkotakan apa yang di katakan’ yang di amalkan oleh pentadbiran Najib sejak Najib mengambil alih teraju kepimpinan negara telah menjadi mantra bagi memukau dan memikat hati dan minda sebahagian besar pengundi Hulu Selangor menyokong BN.

TREND PENINGKATAN SOKONGAN BN
Daerah Mengundi	PRU12	PRK2010
	Hulu Selangor	Hulu Selangor
Ldg.Kerling	259	270
Tmn.Bunga Raya	423	608
Sg.Choh	591	722
Bandar K.K.Baru	638	766
Ladang Kerling	799	742
Ladang Nigel Gardener	379	368
Felda Gedangsa	865	957
Tmn.Bukit Terai	591	722
Batang Kali	901	1274
Ladang Escot	145	485

Di samping itu, faktor kekecewaan rakyat terhadap kerajaan Pakatan Rakyat juga dilihat sebagai faktor yang menyebabkan mereka menyokong BN. Rakyat dilaporkan kecewa kerana hampir 22 janji-janji yang terkandung dalam Manifesto Pilihan Raya PRU12 gagal ditunaikan oleh kerajaan Pakatan Rakyat yang terbentuk selepas PRU12 di negeri Selangor. Malah, kegagalan menunaikan janji-janji kerajaan Pakatan Rakyat di Negeri Pulau Pinang, terutamanya kepimpinan DAP kepada rakyat Pulau Pinang, juga di katakan mendotrong pengundi India menyokong BN. Pengundi India yang menyokong Pakatan Rakyat dalam PRU12 kerana dipengaruhi oleh gelombang HINDRAF juga di dapati kecewa dengan kerajaan DAP kepimpinan Lim Guan Eng . Lim Guan Eng selaku pemimpin utama DAP gagal menunaikan janji-janji kepada penduduk Kampong Buah Pala di Pulau Pinang , malah mengusir penduduk Kampong Buah Pala dari kampong halaman mereka dengan kejam.

Walaupun calon PKR, Zaid Ibrahim, mendapat sambutan hebat di kalangan pengundi Hulu Selangor pada peringkat awalnya kempen politik PRK Hulu Selangor, pada saat-saat akhir pengundi mula memesong dan menumpukan perhatiannya kepada PM Najib apabila beliau mengadakan lawatan mesra pada hari-hari akhir kempen di Hulu Selangor.

Pengundi di Hulu Selangor juga dilaporkan menyambut baik lawatan mesra Najib dan juga tokoh-tokoh politik Pakatan Rakyat, termasuk Tok Guru Nik Aziz, Anwar Ibrahim dan Lim Kit Siang ke kawasan kediaman mereka. Namun, tinjauan menunjukkan pengundi lebih tertarik dengan ucapan Najib berbanding dengan Anwar Ibrahim, Lim Kit Siang atau Nik Aziz kerana ucapan pemimpin-pemimpin parti PKR didapati kurang substance malah PR didapati masih mengulangi dakwaan –dakwaan lama terhadap Najib dan pentadbirannya.

Di sebaliknya, ucapan PM Najib di Taman Bunga Raya, Bukit Beruntung yang majoritinya pengundi Melayu dan Pekan Kalumpang yang majoritinya pengundi Cina dilaporkan mendapat sambutan yang memperangsangkan.

Begitu juga, ucapan YB Dato’ Seri Utama Dr.Rais Yatim, jaguh Gagasan 1Malaysia, menerima sambutan hebat daripada pengundi India. Kehadiran dan tepukan gemuruh oleh beribu-ribu orang yang hadiri dalam perhimpunan-perhimpunan yang disertai oleh PM Najib dikesan telah diterjemahkan dalam undi yang dibuangkan pada hari mengundi di kebanyakan Daerah Mengundi pada 25 April 2010 .

Memandangkan Parlimen Hulu Selangor merupakan satu kawasan pengundi campuran yang terdiri daripada 53.9% pengundi Melayu, 26.7% pengundi Cina dan 19% pengundi India, kemenangan BN dalam PRK Hulu Selangor ini adalah dianggap signifikan dan sangat penting kerana ianya dianggap sebagai kayu ukuran dalam mengambarkan penerimaan rakyat pelbagai kaum terhadap Gagasan 1Malaysia.

Kedudukan majoriti pengundi Melayu telah mendorong UMNO menuntut kerusi parlimen tersebut pada awalnya. Sebahagian besar pengundi Melayu juga berpendapat bahawa kerusi Hulu Selangor patut ditandingi oleh seorang calon BN dari kaum Melayu. Namun, PM Najib yang mendukung prinsip menghormati kesefahaman terdahulu antara parti-parti komponan BN, termasuk MIC, sanggup meletakkan seorang keturuan India daripada MIC sebagai calon BN. Faktor ini juga dikesan mempengaruhi pemikiran sebahagain besar pengundi India menyokong BN.

Faktor PM Najib menolak tuntutan –tuntutan yang bersandarkan kepada fenomena kaum juga dilihat telah memenangi hati para pengundi bukan Melayu. Disebaliknya, Pakatan Rakyat, yang dilihat sebagai sebuah parti politik yang menjaguhkan prinsip politik ‘multi racial’ tidak berani meletakkan seorang calon daripada kaum bukan Melayu (India ataupun Cina ) kerana bimbang akan kehilangan undi Melayu yang merupakan majoriti di Hulu Selangor. Malah, PR meletakkan seorang calon Melayu bertanding di Hulu Selangor. Pakatan Rakyat tidak berani meletak seorang warga bukan Melayu sebagai calon.dalam kawasan ini. Sikap perkauman Pakatan Rakyat terhadap kaum bukan Melayu didapati amat ketara dalam pemilihan calon PRK Hulu Selangor.

Di sebaliknya, PM Najib berani meletak seorang calon yang datangnya dari Kaum India (MIC) , Seorang calon yang disyorkan oleh BN adalah di pilih daripada kumpulan pengundi yang berperatusan kecil berbanding dengan kaum Melayu dan Cina atas prinsip hormat-menghormati prinsip setia kawan malah menghormati hak kaum minoriti. PM Najib bukan sahaja mencalonkan seorang calon India malah turun padang dan berkerja keras untuk memujuk kaum Melayu terutamnya penyokong tradisi UMNO menyokong calon daripada MIC untuk membuktikan bahawa BN adalah sebuah gabungan parti-parti politik yang benar-benar mewakili kepentingan pelbagai kaum di Malaysia pada setiap masa dan setiap zaman-1Malaysia. Kefahaman rakyat terhadap hasrat murni PM Najib dilihat sebagai salah satu faktor yang mendatangkan kemenenagan kepada calon BN dalam PRK Hulu Selangor.

Sokongan pengundi pelbagai kaum, terutamanya pengundi Melayu dan India di Hulu Selangor kepada calon BN jelas menandakan rakyat semakin bersedia bersama PM Najib untuk bukan sahaja menerima malah menjayakan Gagasan 1Malaysia. Semangat menyokong BN yang membara di Bagan Pinang telah merebak ke Hulu Selangor dan dijangka akan menyemarakkan seluruh negara termasuk Parlimen Sibu, Sarawak.

Pengundi Parlimen Sibu yang menghadapi pilihan raya kecil pada 16 Mei 2010 adalah dianggap sebagai pengundi yang bijak dan mampu mencorak masa depan mereka. dan generasi muda pada kemudian hari. Pengundi Sibu yang terdiri daripada pelbagai kaum, keturunan dan etnik, terutamnya pengundi Cina, dilaporkan sudah sedia memilih BN berdasarkan track rekod BN dan perkhidmatan cemerlang mendiang wakil rakyat Sibu, Datuk Robert Lau Hoi Chew.

Penggundi Sibu juga dilaporkan tidak sedia menggadai masa depan mereka dan generasi mereka dengan menyokong calon PR yang terdiri daripada DAP. Laporan yang diterima pada akhir-akhir ini menunjukkan bahawa walaupun pada zahirnya pengundi Cina di Sibu menyokong DAP, pada hakikatnya mereka lebih yakin terhadap kepimpinan PM Najib, malah percaya bahawa hanya Gagasan 1Malaysia yang dimajukan oleh Najib mampu memudi negara Malaysia ke satu destinasi yang lebih maju, selamat dan sejahtera.

POPULARARITI NAJIB SEMAKIN MENINGKAT DI KALANGAN KAUM INDIA

Baru-baru Dato’ Seri Mohd.Najib Tun Razak, selaku pengerusi BN umum BN sedang menimbang cadangan keahlian terus pihak individu,NGO atau parti politik yang menyokong perjuangan BN. Cadangan ini disambut baik oleh kebanyakan pihak, termasuk ahli-ahli komponen BN yang sedia ada yang berhasrat memulihkan sokongan rakyat yang padu kepada BN.

Sesungguhnya sejak Najib Tun Razak mengambil alih teraju kepimpinan negara, beliau kian menumpukan perhatian yang serious kepada usaha memulihkan sokongan kaum bukan Melayu kepada BN , terutamanya sokongan kaum India. Dengan pelancaran Gagasan 1 Malaysia,Najib menyeru rakyat mengubah minda supaya mengakui dan menerima kepelbagaian atau kemajmukan rakyat sebagai satu realiti dan cara hidup rakyat Malaysia. Lebih-lebih lagi, Najib menekankan kerajaan mempastikan tidak ada mana-mana kumpulan rakyat Malaysia beranggapan bahawa mereka telah tertinggal dalam menikmati kekayaan negara.

Dakwaan pembangkang bahawa kaum India telah tertinggal malah ‘marginalised’ oleh kerajaan BN yang dipimpin oleh UMNO selama 52 tahun sejak merdeka telah menimbulkan tanggapan bahawa BN kurang memberi tumpuan yang sewajarnya terhadap pembangunan masyarakat India. Malah, MIC yang dipertanggungjawabkan untuk mempertahan dan membela kepentingan kaum India turut didakwa gagal memenuhi hasrat dan keperluan hak –hak sah (legitimate rights) yang diperuntukkan kepada mereka, terutamanya mengenai perkar-perkara yang berkaitan dengan agama Hindu. Malah, BN yang dikuasai oleh UMNO di dakwa mengamalkan dasar ‘ ethnic cleansing’.

Dakwaan parti pembangkang tersebut itu adalah tidak benar samsekali. Namun, kempen yang dijalankan oleh parti pembangkang melalui media alternatif (media sosial) secara bertubi-tubi dalam mememesongkan pemikiran kaum India telah menimbulkan persepsi ,terutamanya dikalangan golongan muda, bahawa BN mememang tidak laku adil terhadap kaum India dan dengan itu pengundi India seharusnya menolak BN dalam pilihan raya umum ke 12 (PRU12).

Kesannya, rakyat Malaysia, malah seluruh dunia menyaksikan kejutan tsunami politik pada PRU12.BN hilang majority dua pertiga dalam parlimen.

Tetapi, landskap politik selepas PRU12 kian berubah. Najib yang mengambil alih teraju kepimpinan negara dan BN merancang strategi-strategi tertentu dalam memenagi hati dan minda keseluruhan rakyat Malaysia. Parti-parti komponen BN, terutamanya UMNO di minta mengamalkan dasar inclusive iaitu berjuang untuk semua kaum sambil mempertahankan kepentingan kaum masing-masing. Malah, keadilan sosial bagi semua kaum menjadi teras perjuangan BN.

Dengan perubahan minda yang dibawa oleh Najib Tun Razak dikalangan pemimpin-pemimpin politik dan diringi oleh pengumuman beberapa program pembangunan khas untuk meningkatkan kualiti hidup kaum India dalam bidang social dan ekonomi kaum India dengan ikhlas, maka perasaan marah yang ditimbulkan oleh parti –parti pembangkang di kalangan kaum India terhadap BN kian redah,malah tanda-tanda kaum India mendampingi BN kian kelihatan di seluruh negara, terutamanya di negeri-negeri yang di tadbir oleh Pakatan Rakyat.
Perubahan minda yang mendatangkan kemerosotan sokongan kaum India tehadap Pakatan Rakyat turut dirasai oleh ketua pembangkang, Dato’ Seri Anwar Ibrahim.Beliau mengaku bahawa akhir-akhir ini sokongan kaum India terhadap Pakatan Rakyat merosot!

Selain itu, kegagalan kerajaan Pakatan Rakyat di Selangor, Penang dan Kedah dalam memenuhi janji-janj PRU12 juga dikatakan menimbulkan tanggapan bahawa kerajaan Pakatan Rakyat tidak boleh menyampai atau deliver malah tidak boleh dipercayai atau trusted, kerana semakin hari semakin pemimpin PKR keluar parti. Kegagalan Pakatan Rakyat untuk memenuhi janji-janji PRU12 kepada kaum India menimbulkan tanggapan bahawa Pakatan Rakyat lebih pandai retorik daripada bertindak menyelesai masalah-masalah kaum India .

Sehubungan ini, kerajaan Pakatan Rakyat Pulau Pinang di bawah kepimpinan saudara Lim Guan Eng didakwa lebih mementingkan kepentingan kaum China daripada kepentingan kaum India atau Melayu kerana beliau menganggap undi Cina sebagai undi simpanan tetap ( fix deposit dalam bank undi parti DAP (vote bank). Kerajaan Selangor juga didakwa tidak cekap mengurus pentadbiran kerajaan malah lebih sibuk mencari kesalahan kerajaan BN yang tadbir sebelumnya. Kerajaan Kedah juga didakwa kurang cekap dalam mengurus hal ehwal pembangunan kaum India.

Begitu juga, kaum India melihat perlantikan beberapa orang India sebagai ahli EXCO dalam kerajaan Pakatan Rakyat di lihat sebagai satu perlantikan kosmetik yang tidak berkuasa untuk membuat keputusan-keputusan penting dalam membantu kaum India.

Jadi, pada keseluruhannya , dasar keadilan sosial yang dijanjikan oleh Anwar Ibrahim dibawah kepimpinan kerajaan Pakatan Rakyat dilihat tidak dilaksankan secara adil malah dilihat Pakatan Rakyat, terutamnya DAP, lebih perkauman atau tidak laku adil kepada kaum India.

Dasar-dasar kerajaan BN semasa dibawah kepimpinan Najib dilihat lebih merapatkan kaum India kepada BN. Keseluruhan kaum India tanpa mengira perbezaan fahaman politik sambut baik dasar-dasar kerajaan yang diumumkan oleh Najib. Kaum India juga beranggapan bahawa Najib berniat baik dan ikhlas dalam membantu kaum India.

Sekiranya pemimpin-pemimpin kerajaan di semua sektor dan peringkat, baik pemimpin politik UMNO atau ketua jabatan kerajaan memahamai dan menterjemahkan Gagasan 1Malaysia dalam tindakan (walk the talk) seperti dilakukan oleh Najib Tun Razak dengan ikhlas, jujur dan komitmen, maka pengundi India sudah pasti memihak BN dan menolak Pakatan Rakyat dalam Pilihan Raya Umum Ke 13. YB Dato' Seri Utama Dr.Rais Yatim dilihat sebagai seorang menteri kabinet Najib yang benar-benar membawa Gagasan 1Malaysia kepada rakyat diseluruh pelusuk negara dari Perlis ke Johor dan ke Sabah dan Sarawak.

Dengan perubahan dalam landskap politik Malaysia iaitu landanya kemelut politik di kalangan pemimpin-pemimpin PKR di seluruh negara ia itu ramai pemimpin-pemimpin berpengaruh keluar PKR, sebahagian besar pengundi India dan Melayu menolak Lim Guan Eng (DAP) di Pulau Pinang, sebahagian besar pengundi India dan Melayu di Selangor menolak Pakatan Rakyat, perselisihan faham di kalangan tokoh-tokoh parti yang menyertai Pakatan Rakyat seperti konflik antara PAS-PKR-PAS, kekecewahan dan penolakan hubungan kerjasama antara bekas penyokong HINDRAF kepada kerajaan Pakatan Rakyat, kejadian cabar-mencabar antara pemimpin-pemimpin Parti Makkal Sakthi dan Human Rights Party ( yang dipimpin oleh bekas pemimpin kumpulan HINDRAF) dengan Pakatan Rakyat, seperti P.Uthayakumar (Human Rights Party) mencabar Prof. P.Ramasamy (DAP) supaya bertanding di kerusi Prai dan lain-lain perkembangan politik terbaru dengan jelas mengundang kemerosotan Pakatan Rakyat.

Justeru, Paktan Rakyat dijangka akan menghadapi masalah besar dalam mempertahankan kerusi-kerusi yang dimenangi dalam PRU12 dengan sokongan besar pengundi India,malah akan hilang beberapa kerusi yang dimenangi dengan sokongan pengundi Melayu. Perubahan yang drastik dalam pemikiran politik pengundi India pada ketika ini dijangka akan menghasilkan tsunami politik yang boleh memadamkan Pakatan Rakyat dalam senario politik Malaysia dalam PRU13.

YAB Mohd.Najib Tun Razak Menyeru Rakyat Malaysia Menyuburkan Roh Maal Hijrah

Ketika berucap sempena sambutan Maal Hijrah 1431 di Putrajaya pada 11 Disember lalu, Perdana Menteri, YAB Dato` Sri Mohd. Najib Tun Razak, menyeru umat Islam di negara ini menghayati semangat Hijrah dengan mengukuhkan ukhwah di kalangan mereka.

Menurut Najib, semangat atau roh Hijrah adalah selaras dengan Gagasan 1Malaysia kerana ianya mementingkan semangat tabah hati dan perpaduan di kalangan umat manusia.

Perdana Menteri menyeru pemimpin politik dan kerajaan, malah anggota masyarakat menterjemahkan semangat Hijrah dalam melestarikan Gagasan 1Malaysia supaya hubungan dan perpaduan antara masyarakat Islam dan bukan Islam bertambah erat seperti hubungan yang terjalin dalam zaman pentadbiran Kerajaan Islam di Madinah .

Peristiwa Hijrah adalah dianggap sebagai batu asas dalam membentuk dan membina sebuah negara Islam yang masyarakatnya terdiri daripada penduduk yang mengamal agama dan budaya berbeza di Madinah ketika itu. Walaupun bersifat majmuk, namun masyarakatnya sudah pun mengamalkan pelbagai nilai sejagat yang wajar dijadikan contoh ikutan.

Banyak nilai-nilai sejagat yang terkandung dalam peristiwa Hijrah itu berjaya kita laksanakan dalam membina masyarakat yang bersatu padu. Ini termasuk dalam menjayakan gagasan 1Malaysia. Nilai-nilai murni sejagat yang dimajukan dalam Gagasan 1Malaysia adalah berkisar sekitar prinsip keadilan sosial, penerimaan dan pengakuan kewujudan perbezaan antara kaum dalam membina sebuah negara-bangsa yang bersatu padu.

Gagasan 1Malaysia menyeru rakyat lebih mengutamakan kepentingan negara daripada kepentingan indidividu atau sesuatu kaum tertentu supaya keseluruhan rakyat dan negara dapat menikmati kemajuan, kejayaan dan kesejahteraan hidup tanpa perasaan mereka tertinggal dalam arus perdana pembangunan negara.

Justeru, sempena menyambut hari Maal Hijrah 1431, Najib menyeru rakyat melangkah ke hadapan mempererat dan memperkukuh hubungan antara kaum tanpa mengira perbezaan fahaman politik demi kepentingan negara.

Sesungguhnya, kejayaan dan kemewahan yang dinikmati oleh rakyat Malaysia pada masa sekarang bukanlah datang dengan mudah, sebaliknya adalah hasil pengkorbanan dan kebijaksanaan pemimpin dan rakyat sebelumnya. Pendek kata, kemajuan dan kejayaan Malaysia yang kita saksikan pada hari ini adalah selari dengan semangat Hijrah yang tinggi , kesetiaan, tabah hati dan keazaman tinggi rakyat berbilang kaum sejak merdeka.

Kerajaan yang memerintah sejak merdeka 52 tahun lalu telah merancang dan melaksanakan pelbagai agenda pembangunan untuk mengubah negara ini daripada negara pertanian kepada negara industri berteraskan pertanian dalam bidang ekonomi.

Dengan pengalaman dan kejayaan tersebut, kita negara kita mula melangkah ke arah model ekonomi baru yang lebih fokus dan mementingkan kepada inovasi, daya cipta dan tambah-nilai supaya negara berubah daripada masyarakat yang berpendapatan pertengahan kepada masyarakat berpendapatan tinggi menjelang tahun 2020 dan seterusnya.

Kerajaan telah meningkatkan usaha untuk mengubah minda rakyat Malaysia supaya menghadapi cabaran-cabaran ekonomi kesan globalisai supaya Malaysia dapat mengekalkan kejayaan yang diperolehi malah mempertahankan relevansinya dalam dunia yang penuh mencabar dan kompetetif.

Rakyat harus sedar bahawa Malaysia telah mencipta kejayaan demi kejayaan dalam bidang ekonomi dan sosial sejak merdeka berbanding dengan lain-lain negara yang mempunyai penduduk berbilang kaum, agama dan budaya.

Dunia masih menganggap Malaysia sebagai sebuah negara majmuk yang terunggul, malah dilihat sebagai sebuah negara yang maju, dinamik dan progresif dalam dunia.

Formula yang mendatangkan kejayaan Malaysia adalah perpaduan, kepercayaan dan saling hormat-menghormati, sikap kesederhanaan dan menerima perbezaan sebagai realiti hidup yang menjadi aset kejayaan keseluruhan rakyat Malaysia.

Sehubungan itu, rakyat diseru terus menyuburkan semangat perpaduan dan persaudaraan antara kaum tanpa mengira perbezaan warna kulit, pangkat, keturunan dan agama seperti yang pernah diasaskan oleh masyarakat Madinah.

Perlembagaan Madinah yang terhasil dari peristiwa Maal Hijrah merupakan sebuah dokumen perlembagaan terulung dalam tamadun Islam, malah manusia, yang mengariskan tatasusila tingakah laku bernegara penduduk Bandar Madinah.

Ia telah membuktikan bahawa sebuah negara bangsa yang terdiri daripada penduduk berbilang keturunan, kepercayaan dan agama boleh hidup aman, damai, harmoni serta makmur. Demikianlah kita, melalui Perlembagaan Persekutuan yang dilahirkan pada tahun 1957 mempunyai banyak ciri-ciri persamaan dengan semangat Perlembagaan Madinah yang diasaskan oleh nabi Muhammad s.a.w..

Usaha kerajaan memperkenalkan Gagasan 1Malaysia boleh dianggap sebagai satu kesinambungan usaha menterjemahkan roh Maal Hijrah supaya rakyat Malaysia yang berbilang kaum,agama dan budaya dapat hidup aman, damai dan makmur sebagai satu keluarga besar dalam sebuah negara yang berdaulat.

Rakyat Malaysia harus mengambil iktibar dari pengalaman sejarah dan peristiwa Hijrah supaya hubungan antara pelbagai kaum di Malaysia dapat dipereratkan ke tahap yang lebih tinggi untuk menjamin kesejahteraan dan keadilan sosial untuk semua kaum.

PENJELASAN GAGASAN 1 MALAYSIA

Gagasan `1 Malaysia` adalah satu gagasan kesinambungan agenda pembangunan negara yang diperkenalkan oleh YAB Dato` Sri Mohd. Najib Tun Abdul Razak, Perdana Menteri apabila beliau mengambil alih teraju pentadbiran negara.Ia berteraskan beberapa nilai–nilai penting yang seharusnya menjadi amalan setiap rakyat Malaysia. Gagasan ini adalah digagaskan selaras dengan Perlembagaan Persekutuan dan Prinsip-Prinsip Rukun Negara.

ADAKAH GAGASAN 1 MALAYSIA MERUPAKAN SATU DASAR BARU KERAJAAN?

Gagasan 1 Malaysia bukanlah satu gagasan yang mendukung atau memajukan satu dasar baru. Sebaliknya, ia adalah satu gagasan pelengkap atau kesinambungan kepada pendekatan terdahulu yang diamal dan diterapkan untuk terus mengukuhkan perpaduan, kestabilan, keamanan dan kesejahteraan supaya terus meningkatkan pertumbuhan ekonomi dan kemajuan negara supaya dapat dinikmati oleh seluruh rakyat Malaysia.

Matlamat 1 Malaysia adalah untuk melahirkan sebuah negara bangsa Malaysia yang terdiri daripada pelbagai kaum dan agama yang harus menganggap diri mereka sebagai satu keluarga besar dan sekaligus mencapai perpaduan yang jati antara berbilang kaum.

APAKAH INTIPATI UTAMA YANG TERKANDUNG DALAM GAGASAN 1 MALAYSIA?

Gagasan 1 Malaysia menekankan sikap penerimaan kelainan atau kepelbagaian yang wujud di kalangan rakyat sebagai satu realiti hidup rakyat Malaysia. Rakyat berbilang keturunan dan etnik di Malaysia perlu menerima keunikan kaum yang lain tetapi tetap mengutamakan kesetiaan kepada negara mengatasi kesetiaan kepada kaum dan kelompok sendiri. Malah, mereka perlu bersedia hidup bersama dalam keadaan saling hormat menghormati nilai-nilai dan kepercayaan kaum yang lain.

APAKAH GAGASAN 1 MALAYSIA AKAN MELENYAPKAN HAK KEISTIMEWAAN KAUM BUMIPUTRA (MELAYU) DAN LEBIH MEMENTINGKAN KEPENTINGAN RAKYAT BUKAN MELAYU?

Tidak benar. Gagasan 1 Malaysia bukanlah merupakan satu usaha mengapuskan hak keistimewaan kaum bumiputra yang diperuntukkan dalam Perlembagaan Persekutuan. Gagasan 1 Malaysia adalah dimajukan berteraskan Perlembagaan Persekutuan dan Rukunegara. Ini bermakna dasar-dasar kerajaan dan program-program pembangunan yang disediakan bagi meningkatkan kedudukan sosial dan ekonomi orang Melayu supaya setanding dengan lain-lain kaum akan terus disediakan berdasarkan peruntukan-peruntukan yang sedia ada dalam Perlembagaan Persekutuan.

Namun, lain-lain kaum dan etnik juga terus mendapat pembelaan dan bantuan selaras dengan peruntukan dalam Perlembagaan Persekutuan yang digubal berteraskan semangat kontrak sosial.Gagasan 1 Malaysia mendukung prinsip keadilan untuk semua kaum. Ini bermakna, nasib dan kepentingan semua kaum dibela dan mana-mana kaum atau kumpulan masyarakat pun tidak dipinggirkan.

Hakikatnya, Gagasan 1 Malaysia menegaskan bahawa tidak siapapun rakyat Malaysia perlu menganggap diri mereka sebagai rakyat kelas 2 atau dipinggirkan dalam arus pembangunan perdana negara ini. Malah setiap kaum, bumiputra ataupun bukan bumiputra, yang memerlukan bantuan untuk meningkatkan taraf dan kualiti hidup masing-masing akan dibantu oleh kerajaan.

APAKAH GAGASAN 1 MALAYSIA AKAN LENYAPKAN IDENTITI PELBAGAI KAUM DI MALAYSIA?

Usaha melahirkan satu generasi rakyat 1 Malaysia bukanlah merupakan satu proses asimilasi yang mampu melenyapkan identiti kaum atau etnik seperti diamalkan di negara-negara lain. Sebaliknya, gagasan 1 Malaysia menghargai dan menghormati identiti dan keunikan kaum dan etnik masing-masing selaras dengan kerangka persetujuan yang telah dicapai dan dipersetujui dalam kontrak sosial oleh pelopor-pelopor kemerdekaan tanah air dan kemudiannya menyerlah dalam Perlembagaan Persekutuan.

Malah, gagasan 1 Malaysia memajukan konsep bahawa keunikan dan kelainan yang wujud di kalangan rakyat Malaysia sebagai satu aset yang patut dibanggakan oleh rakyat Malaysia kerana keunikan itu membantu dalam usaha meningkatkan pembangunan Negara kepada tahap yang lebih tinggi.

APAKAH NILAI-NILAI UTAMA YANG DIMAJUKAN OLEH GAGASAN 1 MALAYSIA?

Gagasan 1 Malaysia adalah pemangkin kepada kesinambungan sebuah negara bangsa yang mementingkan sikap kesamaan dan kekitaan (togetherness) di kalangan rakyat. Malah, rakyat perlu memahami dan menghayati nilai-nilai utama yang digolongkan dalam nilai teras 1Malaysia, iaitu budaya kecemerlangan, ketabahan, rendah hati, penerimaan, kesetiaan, meritokrasi, pendidikan dan integriti.

Sesungguhnya, semua kaum perlu menganggap bahawa mereka adalah rakyat jati Malaysia di mana segala hasil pembangunan perlu dinikmati secara bersama. Rakyat Malaysia perlu menganggap Malaysia sebagai negara ibunda atau negara kita bersama, di mana semua kaum atau masyarakat dapat hidup aman dan sentosa.

APAKAH BENAR DAKWAAN GAGASAN 1 MALAYSIA ADALAH SAMA DENGAN KONSEP `MALAYSIA MALAYSIA` YANG DILAUNGKAN OLEH PARTI DAP DALAM TAHUN 60`AN?

Konsep `Malaysian Malaysia` yang dimajukan oleh parti PAP dari Singapura yang kemudiannya diperjuangkan oleh DAP dalam politik Malaysia bertujuan melenyapkan hak keistimewaan yang diperuntukkan untuk kaum bumiputra dalam Perlembagaan Persekutuan dan bermatlamatkan menegakkan hak samarata bagi semua kaum tanpa memperhitungkan atau mengetepikan peruntukan-peruntukan utama yang terkandung dalam Perlembagaan Persekutuan. Konsep Malaysian Malaysia juga didapati bertentangan dengan semangat kontrak sosial yang merupakan asas dan tonggak kepada pemerintahan negara ini sejak merdeka.

Sebaliknya, Gagasan 1 Malaysia merupakan satu penerusan agenda melahirkan sebuah negara bangsa bersandarkan Perlembagaan Persekutuan. Malah, gagasan 1 Malaysia lebih memfokuskan kepada menyediakan peluang-peluang yang samarata, membantu kumpulan dan golongan rakyat yang masih tertinggal dalam arus perdana pembangunan negara, mendorong kumpulan yang lebih kaya membantu kumpulan dan golongan yang masih berkurangan dan memerlukan bantuan. Ini bermakna Gagasan 1 Malaysia lebih menterjemahkan semangat keadilan sosial kepada rakyat Malaysia tanpa mengira kaum, agama dan budaya.

APAKAH BENAR DAKWAAN GAGASAN 1 MALAYSIA ADALAH SATU SLOGAN `LIP-SERVICE` ATAU STRATEGI POLITIK UNTUK MEMUJUK WARGA BUKAN MELAYU MEMIHAK BN?

Gagasan 1 Malaysia adalah satu proses penerusan pendekatan kerajaan BN bagi mengukuhkan perpaduan yang sedia terjalin di kalangan rakyat Malaysia. Perpaduan rakyat adalah matlamat utama dasar dan program kerajaan sejak merdeka. Mantan Perdana Menteri seperti YTM Tunku Abdul Rahman, Tun Razak,Tun Hussein Onn, Tun Mahathir Mohamed dan Tun Abdullah Ahmad Badawi telah mengasaskan dasar-dasar tertentu untuk mengukuh perpaduan di kalangan rakyat yang berbilang kaum dan keturunan. YAB Mohd.Najib Tun Razak yang mengambil alih teraju pentadbiran negara pada bulan April 2009 meneruskan tradisi menyatupadukan rakyat dengan pendekatan Gagasan 1 Malaysia.

APAKAH BENAR DAKWAAN GAGASAN 1 MALAYSIA MERUPAKAN SATU RETORIK POLITIK SEMATA-MATA?

Kerajaan BN yang dipimpin oleh PM, YAB Mohd.Najib Tun Razak amat komited terhadap merealisasikan gagasan 1 Malaysia sejak diumumkan. Dasar-dasar dan program-program pembangunan yang diumumkan oleh Najib selaku Perdana Menteri dengan jelas menunjukkan keiklasan beliau dalam menterjemahkan Rakyat Didahulukan, Pencapaian Diutamakan.
Program-program pembangunan bagi meningkatkan kualiti hidup rakyat diberi perhatian dan keutamaan dalam pendekatan 1 Malaysia. Maka, kaum yang dianggap tertinggal dalam bidang ekonomi-sosial berbanding dengan kaum lain, kini diberi pertimbangan khusus dalam sektor sosio-ekonomi mereka. Hasrat ini jelas digariskan dalam Bajet 2010 yang dibentang oleh PM pada 23 Oktober 2009.

Pada masa yang sama, kerajaan telah memperkenalkan Petanda Utama Pencapaian atau Key Performance Indicator(KPI) untuk mengukur dan menilai prestasi perkhidmatan kerajaan malah menggerak dan mendorong sektor perkhidmatan awam meningkatkan kecekapan dan kualiti perkhidmatannya kepada rakyat. KPI bagi 6 Jabatan kerajaan juga telah ditetapkan baru-baru ini dalam merealisasikan gagasan 1 Malaysia.

Ini jelas menunjukkan bahawa gagasan 1 Malaysia bukan satu retorik politik semata-mata, malah kerajaan komited dan bersungguh-sungguh dalam menterjemahkan hasrat `1 Malaysia`.