Saturday, October 11, 2014

BAJET 2015 DISANJUNG SEBAGAI BAJET PRO-RAKYAT

Sesungguhnya Bajet 2015 mengambarkan tradisi kerajaan BN membangunkan negara sambil membawa kesejahteraan kepada rakyat Malaysia pelbagai kaum. Pendekatan bajet 2015 menekankan kepada aspek keseimbangan antara ekonomi modal dan ekonomi keperluan rakyat. Ekonomi modal(capital) merujuk kepada perbelanjaan mikro untuk faedah jangka panjang kepada rakyat dan negara seperti projek-projek pembangunan, mengurangkan defisit bajet dan sebagainya,  manakala ekonomi keperluan rakat pula menekankan kepada perbelanjaan untuk meningkatkan kualiti hidup rakyat seperti perbelanjaan untuk bidang pendidikan, kesihatan, peluang pekerjaan, meringankan kos sara hidup dan sebagainya.

Sejak Dato Seri Mohd Najib Tun Abdul Razak  ambil alih  pimpinan kerajaan pada bulan April tahun 2009, pembangunan masyarakat India  tidak terlepas daripada pertimbangan beliau malah menjadi tumpuan dalam pertimbangan belaiu agar kumpulan masyarakat India jua turut  menyertai  dalam arus kemajuan negara supaya mereka juga bersama-sama menikmati kekayaan negara. Malah, peruntukan  yang disediakan untuk  menggerakkan pembangunan masyarakat India disebut secara khusus  dalam pembentangan bajet-bajet  yang disediakan oleh kerajaan pimpinan Najib.

Bajet 2015 akan menyediakan peruntukan sebanyak RM273.9 bilion ringgit  bagi melaksanakan program dan projek kesejahteraan rakyat dan pembangunan negara. Jumlah ini adalah peningkatan 9.8 bilion berbanding dengan jumlah peruntukan Bajet 2014. Bajet 2014  menyediakan peruntukan sebanyak 264.2 bilion ringgit  bagi melaksanakan program pembangunan dan kesesahteraan rakyat. Bajet 2013 pula menyediakan peruntukkan sebanyak 251.6 bilion dan Bajet 2012 menyediakan RM 232.8 bilion ringgit bagi melaksanakan dan projek pembangunan dan kesejahteraan rakyat pelbagai kaum.
Dalam mengagih-agihkan peruntukan untuk projek pembangunan dan program kesejahteraan rakyat dalam bajet-bajet yang dibentangkan oleh Mohd. Najib Tun Abdul Razak selaku menteri kewangan, masyarakat India dikesan  mendapat perhatian dan pertimbangan khas terutamasekali dalam  Bajet  2012 dan seterusnya.

Dalam Bajet 2012, RM 100 juta diperuntukkan secara khusus untuk membina, membaiki dan menyelenggara Sekolah Rendah Jenis Kebangsaan Tamil (SRJK(T) dan peruntukan sebanyak RM 50 juta untuk meningkatkan kemudahan bekalan air minum  di ladang-ladang yang mana menjadi penempatan    masyarakat India.
Pada masa yang sama, Bajet 2013 juga dilaporkan menyediakan RM 100 juta untuk pembangunan Sekolah Tamil, RM 50 juta ringgit untuk kemudahan pinjaman dibawah skim Tabung Ekonomi Kumpulan Usaha Niaga (TEKUN) dalam usaha melahirkan usahawan muda dikalangan masyarakat India.  Sejumlah  224,175 usahawan kecil telah menikmati kemudahan pinjaman TEKUN  termasuk sejumlah 34.5 juta ringgit kepada 4,212 usahawan kecil masyarakat India di bawah Skim Pembangunan Usahawan Masyarakat India.

Masalah sosial kian menular dikalangan golongan muda kaum India kerana masalah kemiskinan dan masalah keciciran daripada sekolah rendah dan menengah. Kumpulan ini juga menghadapi masalah dalam mencari pekerjaan yang boleh mendatangkan pendapatan yang mencukupi bagi menyara hidup mereka. Menyedari hakikat ini,  pada pertamakalinya Bajet 2013 menyediakan peruntukan khas untuk membantu kumpulan pelajar-pelajar tersebut, terutamanya pelajar miskin dari estet-estet yang tidak memperolehi keputusan yang baik dalam peperiksaan dan tidak berpeluang untuk  mendapat pekerjaan. Bajet 2013  menyediakan peruntukan sebanyak 50 juta ringgit untuk melatih 3,200 pelajar masyarakat India bagi memperlengkapkan mereka dengan kemahiran, selaras permintaan pasaran. Latihan ini dikendalikan oleh Institut Latihan Perindustrian dan kolej-kolej di bawah Skim Latihan Dual Nasional.

Seterusnya, Bajet 2014  juga dikesan terus  menyediakan peruntukkan  sebanyak RM 100 juta ringgit  untuk meningkatkan pencapaian pelajaran dan latihan kemahiran kepada masyarakat India , termasuk 28 juta ringgit bagi program pendidikan awal melibatkan 176 prasekolah  Tamil dan program i-Sinar. Pelajar-pelajar daripada 45 sekolah Tamil yang terletak diladang-ladang menikmati kemudahan peruntukkan ini. Pada waktu yang sama,  RM 50 juta ringgit di sediakan untuk Skim Pembiayaan Usahawan Muda India atau SPUMI  dibawah TEKUN. Usahawan India juga disaran dan diberi peluang  memohon bantuan pinjaman daripada Amanah Ikhtiar Malaysia yang berjumlah RM 300 juta  dan  TEKUN sejumlah 700 juta yang dikhaskan dalam Bajet 2014.  
  
Selain daripada peruntukan yang disebut khas dalam bajet, sejumlah besar peruntukan untuk memelihara kepentingan masyarakat India juga disediakan daripada peruntukkan yang dikhaskan dibawah peruntukkan khas Perdana Menteri. Berjuta-juta ringgit disediakan sebagai peruntukan khas  dan disalurkan  kepada badan-badan bukan kerajaan (NGO) India, Pusat-pusat Ibadat , bantuan kebajikan golongan miskin India dan sebagainya.

Selain itu, dalam usaha mengekal dan membangunkan  usahawan tradisi kaum India , Koperasi Suria ditubuhkan dengan peruntukkan RM 8 juta ringgit bagi mentransformasikan kedai-kedai  runcit  dan bengkel automotif yang dimikili oleh masyarakat India. Setakat ini dilaporkan 69 program transformasi telah dilaksanakan dibawah program ini. Pada masa yang sama, RM 150 juta ringgit di sediakan dalam bentuk pinjaman SME untuk usahan SME masyarakat India dan RM 100 juta disediakan pinjaman Mikro-Kredit kepada usahawan wanita India melalui program Amanah Ikhtiar Malaysia.  

Seterusnya, dalam bajet 2015 , RM 50 juta disediakan untuk maksud penyelenggara SRJK(T), peruntukan TEKUN sebanyak RM 50 juta ringgit  disediakan untuk membantu 5,000 usahawan India, peruntukan sejumlah RM 30 juta ringgit disediakan melalui Amanah Ikhtiar Malaysia untuk  membantu usahawan wanita India dan peruntukan sejumlah RM 50 juta ringgit  disediakan untuk pembangunan kemahiran belia India.
Disamping itu, sebahagian besar masyarakat India juga terus diberi peluang  menikmati bantuan BRIM dalam usaha meringkankan beban sara hidup mereka. Isi rumah masyarakat India yang sebahagian besarnya berada dalam lingkungan pendapatan dibawah RM 3,000 sebulan akan menikmati bantuan BRIM sebanyak RM 950, isi keluarga yang pendapatannya antara RM3,000-RM 4000 akan mendapat RM 750 dan bujang yang berpendapatan RM 2000 ke bawah dan berumur 21 keatas akan mendapat bantuan sebanyak RM350. Bantuan awal persekolahan RM 100 seorang pelajar sekolah rendah dan menengah.  
  

Walaupun populasi kaum India merupakan tidak lebih daripada 8 % daripada jumlah populasi Malaysia, peruntukan yang agak besar disediakan dalam bajet-bajet yang diumumkan oleh kerajaan ,terutamanya sejak bajet 2012, jelas menunjukkan kepentingan masyarakat India tidak diabaikan malah dipelihara oleh kerajaan( BN ) agar masyarakat India bersama-sama menikmati kekayaan negara. Tidak dapat dinafikan bahawa bajet 2015 jelas kelihatan kerajaan berlumba-lumba untuk membantu membangunkan negara dan mensejahterakan rakyat , termasuk masyarakat India kearah mencapai matlamat negara maju dan berpendapatan tinggi menjelang tahun 2020. Sebahagian besar rakyat Malaysia menganggap Bajet 2015 adalah bajet pro-rakyat atau banyak membantu meringkankan beban golongan pendapatan rendah menghadapi fenomena kenaikan harga barang .

Thursday, October 9, 2014

RATIONALISASI SUBSIDI BAHAN API MENJAMIN KEADILAN RAKYAT


Kenaikan harga  petrol dan diesel sebanyak 20 sen se liter pada 2 Oktober 2014 menjadi bahan perbincangan hangat dikalangan semua golongan masyarakat ,termasuk kumpulan warga yang mampu bayar harga yang lebih tinggi untuk membeli petrol dan diesel untuk   kenderaan mewah mereka. Tambahan lagi, ada pihak yang menggunakan media sosial untuk  menyebarkan pelbagai tuduhan dan tohmahan  terhadap kerajaan kononnya kerajaan menaikkan harga bahan api dengan tujuan  mengkayakan khazanah kerajaan tanpa mengira kenaikan harga bahan api ini akan menimbulkan masalah kenaikan berantai harga barang keperluan rakyat.
                                                               
Ada pihak yang mendakwa  kerajaan  menyusahkan rakyat dengan menarik balik subsidi untuk petrol dan diesel. Ada yang menyoal apakah kerajaan tidak prihatin terhadap rakyat, khususnya golongan pendapatan rendah , yang  menghadapai masalah  kenaikan harga barang?

Harga petrol RON 95  yang dijual di pam stesen minyak naik daripada RM 2.10 sen seliter kepada RM 2.30 sen  se liter.  Manakala diesel naik daripada RM 2.00 se liter kepada RM 2.20 seliter . Kenaikan harga bahan api ini iaitu tidak melebihi 10%, adalah dikatakan kesan  kerajaan  menarik balik subsidi 20 sen se liter untuk  minyak petrol RON95 dan disesel masing-masing. Namun, kerajaan masih sediakan  subsidi RM 0.28 sen seliter RON95 dan RM O.32 se liter diesel.

Sebelum 2 Oktober 2014,  harga petrol RON95 pasaran adalah RM 2.73 seliter,tetapi pengguna dapat beli  di stesen pam dengan harga RM2.10 kerana kerajaan menyediakan 63 sen sebagai subsidi petrol  RON95. Bagitu juga, harga diesel  di pasaran  adalah  2.80 se liter ,tetapi pengguna dapat beli dengan harga RM 1.80 kerana kerarajaan menyedia subsidi sebanyak 80 sen seliter.

Hasrat kerajaan menyediakan subsidi bahan api adalah untuk membantu  meringankan beban golongan pendapatan rendah  membeli bahan api tersebut. Tetapi,  persoalannya apakah   kumpulan  golongan pendapatan rendah  menikmati  kemudahan subsidi  bahan api dengan sepenuhnya seperti  di harapkan  oleh kerajaan? 

Untuk menjawap soalan ini, kita meninjau senario realiti  penggunaan petrol dan diesel di Malaysia.  Menurut kajian,  golongan pendapatan rendah menggunakan 150 liter petrol sebulan , golongan sederhana menggunakan 300 liter sebulan dan golongan pendapatan tinggi mengguna 600 liter sebulan. Berdasarkan harga seliter petrol RON95 dan disel di stesen pam pada tahun 2013 dan sebelum penarikan subsidi 20 sen selikter, golongan pendapatan rendah hanya menikmati  faedah  menjimat RM 94.50, golongan sederhana RM 189.00 dan Golongan pendapatan tinggi sebanyak RM 378.00 sebulan. Ini bermakna, penyediaan subsidi  secara pukal kurang mendatangkan munafaat kepada kumpulan sasar yang ditujukan malah dilihat lebih menguntungkan kumpulan yang berpendapatan tinggi. Subsidi untuk petrol dan diesel didapati menikmati oleh kumpulan yang bukan  merupakan kumpulan  sasar yang ditujukan. Sebahagian besar yang bukan sasar seperti  pendatang asing, pelancong, dan rakyat negara jiran turut menikmati kemudahan subsidi ini. Malah kegiatan penyelewengan dan penyeludupan minyak diesel didapati meningkat kerana harga diesel di negara kita lebih murah daripada negara-negara lain disekitarnya.

Sehubungan ini, kerajaan perlu mengambil langkah-langkah yang wajar untuk mempastikan subsidi  kerajaan  lebih dinikmati oleh golongan yang wajar terima bantuan.  Salah satu langkah yang bijak menjamin kumpulan sasar menikmati dan elak slahguna subsidi adalah mengurangkan subsidi yang disediakan untuk bahan api dan salurkan penjimatan  daripada subsidi bahan api terus kepada golongan sasar secara langsung iaitu golongan pendapatan rendah rakyat Malaysia.  Sambil itu, penyediaan subsidi untuk barangan dan  perkhidmatan lain diteruskan seperti biasa agar harga barangan dan perkhidmatan asas itu kekal dalam paras harga berpatutan malah menambahkan  amaun  bantuan yang disediakan dan bilangan penerima  pelbagai bantuan rakyat.

Subsidi merupakan wang yang dibayar oleh kerajaan kepada perbadanan atau syarikat-syarikat tertentu yang membekal bahan-bahan keperluan asas harian rakyat bertujuan untuk menstabil atau menurunkan harga sesuatu barangan atau perkhidmatan  berbanding dengan harga pasaran barangan dan perkhidmatan tersebut agar rakyat, khususnya golongan pendapatan rendah mampu dibeli untuk kegunaan mereka.

Dalam konteks inilah kerajaan menyediakan  subsidi berbilion- billion ringgit untuk membantu meringkan beban rakyat. Pada tahun 2013,  sebanyak RM 46.6  bilion  dibelanjakan untuk meampung subsidi barangan dan perkhidmatan keperluan asas rakyat. RM 528 juta disediakan sebagai subsidi beras, RM 1.5 bilion sebagai subsidi minyak masak, RM 150 juta sebagai subsidi membantu rakyat membayar perkhidmatan elektrik,RM 321 juta sebagai subsidi untuk menyediakan insentif dan bantukan kepada golongan nelayan, RM 563 juta sebagai subsidi untuk insentif penanam padi dan 4.6 bilion sebagai bantuan BRIM.

Dalam pada itu, kita difahmkan  penggunaan minyak petrol dan diesel sebulan di Malaysia adalah sebanyak 2 bilion litres atau 24 bilion liters setahun. Kerajaan menyediakan  lebih RM 2 b ilion sebulan untuk bahan api termasuk petrol dan diesel. Ini bermakna hampir 24 bilion dibelanja untuk subsidi petrol dan diesel setahun.  Sekiranya   10 sen se liter dapat dijumatkan , kerajaan boleh menjimatkan RM2.4 bilion setahun dan RM 4.8 bilion setahun yang boleh dibelanjakan untuk melaksanakan pelbagai projek dan program ekonomi dan sosial dalam meningkatkan kesejahteraan rakyat.

Selain itu, hampir 40 % penduduk yang berada  dalam lingkungan kumpulan pendapatan rendah , yang benar-benar disasarkan sebagai kumpulan menikmati bantuan kerajaan , boleh menikmati faedah daripada penjimatan tersebut dengan memperolehi bantuan  kewangan secara langsung seperti bantuan BRIM.  Hampir 4.8 juta keluarga yang kini  menikmati bantuan BRIM  boleh dapat tambahan bantuan BRIM daripada penjimatan subsidi bahan api. 

Penjimatan daripada subsidi abahan api boleh di belanjakan untuk membina banyak lagi sekolah, klinik, hospital, jalan raya malah men yediakan insentif dan bantuan khas kepada golongan sasaran tertentu dalam usaha meningkatkan kualiti hidup mereka. Amaun BRIM boleh  tambah daripada RM 650 kepada amaun yang lebih besar kepada keluarga pendapatan kurang daripada RM3,000 sebulan. Strategi ini , iaitu strategi rasionalisasai dalam pengurusan dan pengagihan subsidi akan menjamin keadilan rakyat seperti dituntut oleh agama Islam dan lain-lain agama anutan rakyat Malaysia. Sekiranya kita selaku rakyat yang bertanggungjawap terhadap kepentingan rakyat dan negara memahami dan menghayati hasrat kerajaan merasionalisasi subsidi maka tidak akan terpengaruh dengan dakyah setengah pihak kononnya kerajaan menjerut leher rakyat dengan menarik balik subsidi. Rakyat perlu  berwaspada terhadap golongan yang sengaja naikkan harga barang dengan alasan kenaikan harga petrol dan disel sebanyak 20 sen se liter iaitu kurang daripada 10 % berbanding dengan harga lama.

Berhubung dengan isu mampu beli, tidak dapat dinafikan bahawa pendatan rakyat Malaysia meningkat berpulu kali ganda berbanding dengan tahun 80an atau 90an.Purata pendapatan isi rumah meningkat daripada RM4025 pada tahun 2009 kepada RM 5,919 pada tahun 2014. Pendatan menengah (median) pula meningkat daripada RM2830 (2009)  kepada RM 4,258 pada tahun 2014. Ini jelas menunjukkan pendapatan rakyat Malaysia meningkat purata lebih 10 % dan inflasinya dapat dikawal dalam lingkungan 3.3 % . Dengan peningkatan kadar pendapatan dan rendahnya inflasi, maka tidaklah keterlaluan sekiranya buat kesimpulan bahawa rakyat Malaysia, termasuk golongan pendapatan rendah,  masih mampu membeli petrol dan diesel untuk kegunaan  kenderaan masing-masing dengan kadar harga yang ditetapkan. 

Ada yang bersungut kenapa Malaysia sebagai sebuah negara pengeluar minyak tidak menetapkan harga lebih rendah seperti lain-lain negara pengeluar minyak? Benar Malaysia adalah sebuah negara pengeluar minyak. Malaysia mengeluarkan minyak jenis tapis ‘blend’ berkualiti tinggi yang dapat dipasarkan dengan harga yang lebih tinggi  berbanding dengan hasil petrol Malaysia yang berkualiti dan terhad itu digunakan  dalam Malaysia. Kajian menunjukkan  harga petrol di Malaysia lebih murah daripada beberapa negara pengeluar minyak. Malaysia menggunakan petrol yang diimpot daripada luar negara dan harganya sudah pasti bergantung kepada harga pasaran petrol di dunia. Namun, kejatuhan dan kenaikan harga petrol didunia tidak semestinya mengurang atau menaikan harga petrol di stesen-stesen pam di Malaysia  seperti  ramai menjangka. Kerajaan perlu mengawal harga minyak dengan pelbagai kaedah termasuk strategi subsidi agar petrol dan diesel mudah diperlohi dalam pasaran tempatan  dengan kadar harga yang berpatutan dan mampu beli.  


Rasionalisasi subsidi bahan api adalah disifatkan sebagai satu langkah bijak  untuk menjamin keadilan kepada sebahagian besar rakyat Malaysia,  malah untuk mempastikan golongan pendapatan rendah yang menjadi sasaran bantuan dan prihatinan kerajaan  betul-betul menikmati  bantuan daripada kerajaan secara langsung.  

Monday, October 6, 2014

A SAVING OF RM 4.8 BILLION FROM FUEL SUBSIDY MAY HELP TO PROVIDE A WORLD CLASS PUBLIC TRANSPORTATION FACILITIE FOR ALL MALAYSIANS


The Global Competitiveness Report 2014-2015 (GCR) by the Geneva based World Economic Forum (WEF) ranks Malaysia 11th out of 144 countries worldwide for the quality of Malaysian transport infrastructure. This is an 3rd party validation and  acknowledgment  to prove  how much Malaysia have improved in providing transport infrastructure.

Lately ,  we  could enjoy a better and fast public transportation in Malaysia as found in many developed countries. We find more and better quality  public buses which operate from 6 am till 12 am, LRT, Monorail with four coaches, KTM Komuter trains are providing public transport in Malaysia.

 As a result, lately more Malaysians are using public transport. For an example : In 2011, the average daily ridership of  Ampang –Kelana Jaya LRT line  rose from  379,000  in year 2011 to 431,000 in year 2013, a rise of 14%. People who use KTM Komuter train services  daily  too  increased from 96,000 in year 2011 to 122,000 in year 2013.  An increase of 27%.  This improvement evidently shows that  over the past few years  the quality and accessibility to public transport has under gone a commendable improvement.

Government is committed to improve further the public transportation system to fulfill the demand to provide more affordable and fast public transportation.  Government need more fund, amounting  billions (opportunity cost) to  build more roads  and to improve the public  transportation  in Malaysia, including Sabah and Sarawak , in order to alleviate the woes in public transportation sector.   By saving RM4.8 billion a year from the fuel subsidy may help the government to provide better and quality public transportation facilities for Malaysians.


Sunday, October 5, 2014

IS IT TRUE THAT MALAYSIANS CANNOT COPE UP WITH THE RISING COST OF LIVING ?


We were informed that the Gross  Domestic  Product (GDP)  of Malaysia recorded a growth of 5.2% and 6.3 % for the first half of 2014. Some are happy about this growth but  there are some  who argue that what has  the GDP growth has to do with my quality of living?

A growth in GDP evidently shows that Malaysia is on the right track in managing the economy to provide an improved and a better quality of life to all Malaysians.

Generally speaking, GDP is about how the  economy of a country perform. GDP is measured by taking into account the expenditure, type of economic activity and income of a country.

Expenditure refers to consumption, investment, government spending and net exports. While, Consumption refers to what people spend their money on- food, petrol, , services such as dressing, visits to doctor, making calls,  whatsapp,  and so on. More consumption means more money is circulating in the economy.

Investment linked to investments by local and foreign investments  which creates job opportunities for Malaysians. Government spending refers to investments to provide a better  facilities for people .

Yet there are some who argue that the Malaysian GDP grows but their income level remain stagnant and they cannot cope up with the rising cost of  food and other necessary items!. 

But the statistics on income level of Malaysians  proved otherwise. There is an increase in income level of all Malaysians. The Malaysian wages has increased, with the wages to GDP ratio,  improving from 29.3% in 2008 to 33.6 % in 2013. The increasing ratio of wages to GDP means that people are now paid more for their productivity than they were in 2008.

To prove this point, let us examine the The Household Income Survey conducted by the Department of Statistics in year 2012. The survey   shows that the average household income was RM5,000  per month whilst the median income was RM 3,626 per month. But now it is reported that the average household income has increased to RM5,919 whilst the median income has risen to RM4,258 per month,  a growth of 8.2 %. That means the top 60 % of the Malaysian household  earn an income more than RM 4,000 per month.  The average income of Malaysian in year 1970 was only RM 264. There is a quantum leap in our income level since then.

Yet, some claim that the rise in cost of living has out outstrips the wage increase . The incomel level remain stagnant. To verify this claim, let us examine the Malaysian Comsumer Index , which shows the price increase compare to the buying power. For the first seven months of 2014, the Consumer Price Index (CPI) averaged 3.3 % per annum, which  means the rate of growth of household income (8.2 %) has  exceeds the increase in the price of goods.

This statistics evidently shows that the Malaysians are now enjoying not only  a higher purchasing power, but also a greater power of choice. With increse in their income, Malaysian now has choice to buy  their daily necessities at their choice. For an example :  A Malaysian has a choice to buy a kilogram  of grapes for RM 17.90 from Village Grocer in Bangsar Village  or to buy  it for  RM 8.49 per kilogram  at Aeon Big in Bangsar South!  


GDP of Malaysia reflects the growth of Malaysian economy, an improvement in wages and a better quality of life of all Malaysians. 

Thursday, September 25, 2014

IS COLD WAR HAS BEGUN IN PKR TO TOPPLE AZMIN ALI?

DYMM Sultan Sharafuddin Idris Shah, Sultan of Selangor state   has executed his discretion wisely in appointing   Azmin Ali as the new MB od Selangor as provided by the  Selangor State constitution. With the swearing in ceremony of Azmin Ali, the state assembly man for Bukit Antarabangsa constituency,  as the 15th Menteri Besar of Selangor on 23.9.2014 , replacing Tan Sri Khalid Ibrahim,  the   political drama  plotted and staged by  Dato Seri Anwar Ibrahim  and his learned political strategist  to put DS Dr.Wan Azizah Wan Ismail  as the Selangor MB has resulted in avail.  

Eventhough  the  political imbroglio  which has plagued the Selangor government for the last nine months  has come to end, but Azmin Ali, being elevated above all the  as the new MB of Selangor has angered many PKR party members including  the PKR President  Dr.Wan Azizah,  and the PKR defacto leader DS Anwar Ibrahim  and their hard core supporters.
  
The political crisis  in  Selangor was not between the  two opposing  sides of the political divide, BN vs Pakatan, but it was within the Pakatan ranks or among the opposition front members. It started  when the Kajang assembly man vacated his seat to give way for DS Anwar Ibrahim to contest to become the MB of Selangor. But unfortunately, DS Anwar was disqualified  to contest and his wife Dr.Wan Azizah replaced him to  contest in Kajang seat and won the state seat in order to become the MB of Selangor. 

Now, it is no more a secret that  the   ‘Kajang move’ crafted by some PKR strategists was not  a wise move but has failed and frustrated not only DS Anwar Ibrahim and his supporters but also has created an irreparable  rift between PKR and its coalition  partner PAS. Even the bye election in Kelantan, PKR has to give away their  Pengkalan Kubor seat to PAS in order to win the PAS leaders's heart. 

With this background , many are expressing views that the  Azmin Ali’s appointment  as the new MB of Selangor has sparked off another round of political war within the PKR  ranks. Can Azmin Ali withstand a coup d’etat like attempts  against him in the Selangor state assembly to end his tenure as the 15th MB of Selangor when the assembly convene  soon ?


Wednesday, September 24, 2014

REFERENDUM SABAH & SARAWAK ADALAH BERMOTIF POLITIK

Kita kini dilaporkan ada pihak yang cuba  menghasut rakyat Sabah dan Sarawak keluar daripada Persekutuan Malaysia malah mengadakan referendum untuk mengetahui sama ada rakyat Sabah dan Sarawak ingin keluar daripada Persekutuan Malaysia.  Adalah wajar kita  mengimbas  kembali sejarah pembentukan Malaysia sebelum membincang hal-hal  yang berkaitan dengan isu ini.
Menurut Perkara 1(2) dalam Perlembagaan Persekutuan, Sabah dan Sarawak  adalah merupakan negeri-negeri  yang sah dalam Persekutuan dan dengan itu tidak boleh keluar dari Persekutuan . Malah  langkah memisah Sabah daripada Malaysia adalah bertentangan  dengan  Perkara 7 dalam senarai  Perjanjian 20  perkara yang menjadi asas pembentukan Malaysia.

Kumpulan yang mendakwa bahawa  Semenanjung Malaysia (Malaya) telah menakluki Sabah dan Sarawak  perlu megimbas kembali  senario  geo-politik paska Perang Dunia kedua dan  perkembangan politik seterusnya yang    mendorong  rakyat  Persekutuan Tanah Melayu (Malaya) ,Sabah dan Sarawak bersetuju untuk   bersama  -sama  membentuk  Malaysia berteraskan konsep federalisme.
 
Tamatnya Perang Dunia Kedua, Empayar British yang menguasai Singapura, Brunei , Borneo Utara dan Sarawak bercadang untuk lakukan sesuatu  dalam  menentukan hala tuju masa depan negeri-negeri tersebut. Pegawai-Pegawai British yang pernah berkhidmat di Sabah dan Sarawak mengeluarkan kenyataan bahawa keunduran kuasa British dari rantau ini  akan mendedahkan Sabah dan Sarawak kepada ancaman dari Cina, Indonesia dan Filipina malah akan menjadi mangsa kepada ideologi komunisme yang sebar luas  ketika itu. Seorang pentadbir British pernah menyatakan bahawa “If the British moved out, it was likely that both North Borneo and Sarawak would not survive as viable states on their own and the political vacuum would inevitably invite intervention for these neighbouring powers”.

Dengan laterbelakang geo-politik inilah Tunku Abdul Rahman pada  27 Mei 1961, selaku Perdana Menteri Persekutuan Tanah Melayu ,membayangkan bahawa ada kemungkinan  besar Persekutuan Tanah Melayu,  Singapura, Brunei , Borneo Utara dan Sarawak  akan bersatu dalam satu Gagasan yang lebih besar untuk menjamin keselamatan dan pembangunan ekonomi  rantau ini.

Pihak British, yang menjajah negeri-negeri  seperti Singapura , Borneo Utara (Sabah) dan Sarawak sambut baik   ide Tunku dan seterusnya  bersetuju menubuhkan  Suruhanjaya Cobbold pada 16.1.1962 , yang diketuai oleh bekas Gabenor Bank England, Lord Cobbold, untuk  mengkaji  pendapat awam  rakyat Sabah dan Sarawak  mengenai sama ada  rakyat di kedua-dua negeri tersebut bersetuju atau tidak untuk  bersama Persekutuan Tanah Melayu menubuhkan Malaysia. 

Suruhanjaya Cobbold dilaporkan bertemu  hampir 4,000 orang rakyat Sabah dan Sarawak secara langsung dan menerima   2,200 surat dan memorandum  daripada parti-parti politik, ahli-ahli mesyuarat kerajaan dan undangan, pembesar-pembesar, anak-anak negeri dan pemimpin-pemimpin  kaum, pemimpin-pemimpin agama, kesatuan sekerja dan orang ramai .  Hasil kajian menunjukkan hampir  80% penduduk Sabah dan Sarawak  bersetuju dan menyokong  cadangan untuk bersama  Persekutuan Tanah Melayu menubuh Malaysia.

Namun, pemimpin-pemimpin yang mewakili  rakyat Sabah dan Sarawak mencadang agar Kerajaan Persekutuan Malaysia  yang bakal ditubuhkan  perlu mengambil kira  hak dan kepentingan-kepentingan rakyat Sabah dan Sarawak, terutamanya kaum pribumi Sabah dan Sarawak  dalam merangka Perlembagaan yang akan menjadi asas dan teras pembentukan Malaysia.  Maka dengan itu,  Suruhanjaya Cobbold yang dipertanggungjawabkan oleh British terhadap  pembentukan Malaysia engesyorkan  agar  Perlembagaan Persekjutuan Tanah Melayu yang disediakan pada tahun 1957 dijadikan sebagai asas bagi membentuk Perlembagaan Malaysia   dengan beberapa pindaan dan memasukkan beberapa perkara yang melibatkan kepentingan  rakyat negeri Sabah dan Sarawak.                                                    .

Cadangan Suruhanjaya Cobbold diatas diterima baik oleh pemimpin-pemimpin yang mewakili rakyat Sabah dan Sarawak dan dengan itu mereka bersetuju menyediakan  satu laporan khas yang mengandungi  beberapa  tuntutan untuk  dimasukkan dalam Perlembagaan Malaysia agar kepen tingan rakyat Sabah dan Sarawak terjamin.  Beberapa kumpulan yang  mewakili rakyat Sabah dan Sarawak , termasuk  parti-parti politik seperti USNO, UNKO United Party, Demokratik Parti dan United Pasok Momogun Organisation telah menyediakan beberapa memorandam  dan sebahagian besar tuntutannya  berkisar  kepada hal-hal kebebasan ugama, Bahasa,  migrasi dan lain-lain kepentingan khas kaum pribumi Sabah dan Sarawak.
Sehubungan ini, Sabah menyediakan  20 usul dan  Sarawak pula menyediakan  18 usul untuk dipertimbangkan oleh satu Jawatankuasa antara Kerajaan atau  Inter Governmental Committee atau Lansdowne Committee,1963 ( IGC) yang ditubuh khas untuk mengkaji usul-usul daripada  negeri Sabah dan Sarawk.  Usul –usul tersebut dengan jelas menyatakan rakyat Sabah dan Sarawak bersetuju  bersama  dengan Persekutuan Tanah Melayu dalam membentuk  sebuah negara  yang dirujuk sebagai ‘Malaysia’. Usul-usul rakyat Sabah dan Sarawak kini dirujuk sebagai Tuntutan 20 Perkara bagi Sabah dan 18 Perkara bagi Sarawak. Dengan penerimaan dan persetujuan tuntutan rakyat Sabah dan Sarawak, maka terbentuklah Persekutuan  Malaysia  pada 16  September 1963.

Perlu ditegaskan bahawa Malaysia ditubuhkan berdasarkan kepada sistem pentadbiran federalism. Umumnya, ‘Federalisme’ membawa maksud  beberapa negeri bergabung dibawah sebuah kerajaan pusat. Federalisme membawa pengertian bahawa beberapa negeri yang berautonomi bersatu dibawah sebuah kerajaan pusat dan kuasa pentadbiranya berdasarkan kepada  satu Perlembagaan.  Jadi, Malaysia ditubuhkan sebagai sebuah negera yang bertunjangkan prinsip federalisme dimana ahli-ahlinya dapat mengekalkan  jati diri, identiti dan autonomi  kerajaan negeri masing-masing. 

Sebahagian besar perkara-perkara  yang terkandung dalam  perjanjian 20 perkara telahpun dimasukkan atau diterapkan dalam Perlembagaan Persekutuan dan sebahagian nya sedang dilaksanakan  oleh kerajaan Persekutuan dengan kerjasama Kerajaan Negeri masing-masing mengikut kemampuannya.  Hak dan kuasa Negeri Sabah dan Sarawak juga didapati  dimasukkan dalam Perlembagaan Persekutuan agar menjadi asas pentadbiran kerajaan Persekutuan Malaysia.

Salah satu tuntutan yang penting yang menjadi asas untuk rakyat Sabah dan Sarawak bersetuju membentuk Malaysia adalah tuntutan menjamin hak istimewa kaum pribumi Sabah dan Sarawak. Tuntutan penting ini  didapati  termaktub dalam Perkara 153 (1) Perlembagaan Persekutuan.  Perkara 153(1) menyebut “Menjadi tanggung jawab Yang di-Pertuan Agong untuk melindungi kedudukan istimewa orang Melayu dan anak negeri mana-mana Negeri Sabah dan Sarawak”. Dengan ini jelas bahawa hak kaum pribumi Sabah dan Sarawak terjamin dalam Perlembagaan. Pada masa yang sama, lain-lain tuntutan dan harapan rakyat Sabah dan Sarawak mengenai hak dan kuasa negeri pula dimasukkan dalam beberapa Perkara, Bahagian dan Jadual dalam Perlembagaan Persekutuan Malaysia.

Perkara 110 dan Jadual 10 Perlembagaan Persekutuan membenarkan  negeri  Sabah dan Sarawak kutip hasil  untuk negeri . Perkara 112 B, 112 C,112 D ,Jadual  10, PT.V  meletakkan Sabah dan Sarawak dalam  satu kedudukan istimewa  dalam konteks dasar  fiscal  (kewangan) . Sabah dan Sarawak, tidak seperti lain-lain negeri dalam Persekutuan Malaysia,  dibenarkan  kutip  hasil untuk khazanah negeri masing-masing  seperti hasi  Impot and excise duty  atas prodak  petroleum, hasil  hutan dan kayu balak dan  hasil daripada pelabuhan  dan beberapa prodak sumber asli.  Pada  keseluruhannya,  Perlembagaan Persekutuan Malaysia didapati tidak abaikan tuntutan-tuntutan yang dikemukakan oleh rakyat Sabah dan Sarawak semasa Malaysia ditubuhkan pada tahun 1963.

Dalam pada itu, rakyat Sarawak didapati amat puas hati dengan pelaksanaan tuntutan –tuntutan mereka. Disebaliknya, terdapat beberapa kumpulan di Sabah melontarkan pelbagai dakwaan bahawa kerajaan pusat abaikan 20 perkara yang dikemukakan oleh rakyat Sabah sebagai syarat untuk   bersama Persekutuan Tanah Melayu membentuk Malaysia. Apabila kita meneliti Perlembagaan Persekutuan, didapati roh dan semangat 20 Perkara  menyerlah dalam pelbagai Perkara, Bahagian dan Jadual dalam Perlembagaan Persekutuan Malaysia. Tuntutan 20 Perkara rakyat Sabah adalah seperti berikut:

PERJANJIAN DUA PULUH (20) PERKARA :

Perkara 1:  Agama

Tiada bantahan terhadap agama Islam sebagai agama kebangsaan Malaysia.
Perkara 2: Bahasa
Bahasa Melayu harus dijadikan Bahasa Kebangsaan Persekutuan.
Perkara 3: Perlembagaan
Perlembagaan Persekutuan Malaya diterima sebagai asas untuk membentuk Perlembagaan Malaysia,
Perkara 4: Ketua Persekutuan
Ketua (Yang Di Pertua Negara) Borneo Utara tidak layak untuk dipilih sebagai Ketua Persekutuan.
Perkara 5: Nama Persekutuan
"Malaysia"
Perkara 6: Imigresen
Kawalan ke atas penghijrahan dari luar ke mana-mana tempat di Malaysia seharusnya terletak di bawah kuasa kerajaan Persekutuan tetapi kemasukan ke Borneo Utara sepatutnya juga memerlukan persetujuan Kerajaan Negeri.
Perkara 7: Hak Menarik Diri
Hak untuk memisah atau menarik diri dari Persekutuan seharusnya tidak ada.
Perkara 8: Borneonisasi
Proses untuk melantik orang-orang tempatan ke dalam perkhidmatan awam negeri Borneo Utara seharusnya diwujudkan secepat mungkin.
Perkara 9: Pegawai-pegawai British
Segala usaha harus dibuat untuk menggalakkan pegawai-pegawai Birtish untuk meneruskan perkhidmatan mereka dalam perkhidmatan awam sehingga tempat mereka boleh diganti dengan orang  tempatan yang berkelayakan.
Perkara 10: Kewarganegaraan
Tertakluk kepada pindaan berikut, Perenggan 148(k) cadangan dalam Laporan Cobbold seharusnya menentukan hak kewarganegaraan penduduk Borneo Utara di dalam Persekutuan :
Perkara 11: Cukai dan kewangan
Borneo Utara seharusnya mempunyai kuasa ke atas kewangan, tabung pembangunan, dan cukai sendiri.
Perkara 12: Kedudukan khas bangsa asli/bumiputera Borneo Utara
Pada prinsipnya bangsa asli Borneo Utara seharusnya menikmati hak keistimewaan seperti yang diberikan kepada bangsa Melayu di Malaya,
Perkara 13: Kerajaan Negeri
Ketua Menteri harus dipilih oleh ahli-ahli tidak rasmi Majlis Perundangan. Borneo Utara seharusnya mempunyai suatu sistem kementerian yang sesuai.
Perkara 14: Jangkamasa Peralihan
Sepatutnya tujuh tahun dan dalam masa ini kuasa perundangan mesti diberikan kepada Kerajaan Borneo Utara mengikut perlembagaan dan tidak dipengaruhi oleh kerajaan persekutuan.
Perkara 15: Pelajaran
Sistem pelajaran Borneo Utara yang wujud sekarang harus diteruskan dan dengan itu ia harus diletakkan di bawah kawalan kerajaan negeri.
Perkara 16: Perlindungan kepada Perlembagaan
Tidak ada sebarang pindaan, perubahan atau pembatalan dapat dilakukan oleh Kerajaan Pusat kepada perlindungan-perlindungan yang diberikan khas kepada Borneo Utara tanpa persetujuan kerajaan Borneo Utara. .
Perkara 17: Perwakilan dalam Parlimen Persekutuan
Ini sepatutnya bukan hanya bergantung kepada jumlah penduduk Borneo Utara tetapi juga kepada keluasan dan keupayaannya.
Perkara 18: Nama Ketua Negeri
Perkara 19: Nama Negeri
Sabah.
Perkara 20: Tanah, hutan, kerajaan tempatan dan lain-lain
Perkara dalam Perlembagaan Persekutuan mengenai kuasa Majlis Tanah Persekutuan tidak harus melibatkan Borneo Utara. Seperti itu juga, Majlis Kebangsaan Kerajaan Tempatan tidak harus melibatkan Borneo Utara.

Sejak terbentuknya Malaysia, khususnya sejak Rancangan Malaysia ke dua dilancarkan pada tahun 1971, banyak program pembangunan telah dijalankan untuk meningkatkan kualiti hidup Rakyat  Sabah dan Sarawak.Tidak dapat dinafikan bahawa dalam masa lima puluh satu tahun yang lepas,  kualiti hidup rakyat Sabah dan Sarawak berjaya  dipertingkatkan ke tahap yang hampir sama dengan kualiti hidup rakyat di Semenanjung. Walaupun kedudukan demografi dan geografi Sabah dan Sarawak yang unik serta   rakyatnya tinggal bertabur berselerak di kawasan pendalaman menjadi satu cabaran kepada kerajaan dalam merancang pelan pembangunan, program-program pembangunan yang dilaksanakan dapat mengurangkan kadar  kemiskinan Sabah dan Sarawak. Kadar kemiskinan Sabah dapat diturunkan  daripada 70 % pada tahun 1970 kepada  paras  16 % pada tahun 2007 dan ke paras  8 .1 % pada tahun 2013. Kadar pengganguran pula dapat  diturunkan kepada  kadar 5.2 % (2013).

Dalam konteks pembangunan ekonominya,  KDNK atau GDP Sabah telah meningkat daripada RM 602  juta pada awal tertubuhnya Malaysia (1967) kepada RM 44.4 bilion pada tahun 2013  iaitu peningkatan hampir 74 kali ganda. Pendapatan Per Kapita Sabah telah meningkat daripada RM 1,770 pada tahun 1970 kepada RM 19,,010 (2013). Jumlah rakyat yang berkerja juga telah meningkat dari 38,000 ribu pada tahun 1970 kepada 1.5 juta pada tahun 2013.

Menurut kajian Bah. Analisa Cukai, Bah.Pengurusan Belanjawan, Kementerian Kewangan Malaysia, kerajaan pusat memberi peruntukan besar kepada negeri Sabah (RM 4.376 bilion) berbanding dengan negeri-negeri lain. Anggaran pembangunan  Sabah bagi tahun 2014   adalah RM 1200.3 juta. Daripada jumlah ini, kerajaan negeri sedia RM 838.43 juta (69.8 %) dan kerajaan pusat pula menyedia RM361.87 juta (30.2 %) .  Sumbangan kerajaan pusat secara langsung kepada  jabatan –jabatan kerajaan persekutuan di Sabah pula didapati  mencecah RM 1,047 juta bagi  tahun 2013.  Kerajaan pusat juga di kesan  memperuntukkan RM 2.049 bilion dalam bajet 2014 untuk menjalankan program pembangunan dan kesejahteraan rakyat  Sabah dan Sarawak. Aliran  peruntukan sejumlah besar seperti  ini kepada Sabah dijangka akan berterusan termasuk bayaran tunai sebanyak 5%  daripada nilai petroleum yang dijumpai dalam negeri seperti termaktub dalam Perjanjian Akta Kemajuan Petroleum 1974.

Berhubung dengan pembangunan sosial pula, Sabah diperuntukkan kuasa dan hak-hak tersendiri dalam Perlembagaan Persekutuan untuk membela dan melindungi kepentian rakyat Sabah terutamanya dalam memelihara adat resam, budaya  dan agama masyarakat Sabah. Sabah juga dibenarkan teruskan dengan mahkamah, undang-undang pribumi malah Mahkamah Persekutuan (Sivil)  yang berasingan daripada Mahkamah Persekutuan Malaya di Pusat. Perlantikan Ketua Hakim bagi Negeri Sabah dan Sarawak juga disyaratkan perlu dirunding dengan Ketua Menteri negeri masing-masing. 

Dengan demikian, rakyat Sabah tidak harus terpengaruh dengan slogan-sogan dan desakan –desakan yang mengesa Sabah keluar dari Persekutuan Malaysia atau terpengaruh dengan suara sumbang untuk adakan referendum. Dakyah mengesa  Sabah memisah daripada  Persekutuan Malaysia adalah satu tuntutan bertentangan dengan Perlembagaan Malaysia dan Perjanjian 20 Perkara yang dipersetujui bersama untuk membentuk Malaysia.  


Rakyat Sabah perlu diingatkan agar jangan menggadai keselamatan, kemakmuran, kesejahteraan dan kualiti  hidup yang dinikmati sejak terbentuknya  Malaysia  untuk memenuhi agenda politik seseorang individu atau kumpulan yang lebih mementingkan kepentingan politik diri daripada kepentingan keseluruhan rakyat Sabah. Majoriti rakyat Sabah dan Sarawak  dengan nyatanya  menzahirkan rasa amat puas hati dan bershukur kerana dapat menganggotai Persekutuan Malaysia pada tahun 1963  kerana Sabah dan Sarawak kini dilimpah dengan pembangunan dan kemajuan yang amat memperangsangkan.

Tuesday, September 23, 2014

USAHA PENINGKATAN KUALITI HIDUP ADALAH MERUPAKAN SATU TUNTUTAN AGAMA

Pilihan raya kecil DUN N.01 . Pengkalan Kubor , Kelantan akan diadakan  pada  25 September 2014 , berikutan kematian penyandangnya Datuk Noor Zahidi Omar pada 24 Ogos 2014 akibat sakit canser.  Apabila sebut Pengkalan Kubur pastinya akan terlintas dalam ingatan kita terhadap seorang pahlawan Melayu yang termashor,Tok Janggut, yang gugur dalam pertempuran menentang penjajah British di Kampong Pupuh,Kelantan  pada 25 Mei 1915. Nama asal Tok Janggut adalah Haji Hassan Bin Panglima Mat Munas. Tok Janggut  dibumikan di Pasir Pekan dan makamnya masih berada di Tumpat, Kelantan.

Pilihan Raya kecil  kali ini adalah pertandingan tiga penjuru iaitu antara calon BN, PAS dan Bebas. Pertandingan ini lihat hebat dan genting kerana BN  bertemu dengan calon PAS, parti yang mengkuasai kerajaan Negeri Kelantan  dan bukan melawan calon PKR  seperti  pertandingan sebelumnya iaitu pada PRU13. PKR memberi laluan kepada PAS kerana  dilaporkan bimbang akan  menghadapi kekalahan teruk yang akan menjejaskan keseluruhan imej PKR yang kini didapati semakin merosot  dikalangan rakyat.

Walaupun Datuk Noor Zahid Omar, bekas wakil rakyat Pengkalan Kubor  mewakili  BN tetapi beliau  dianggap  sebagai  seorang   wakil rakyat yang bermesra  rakyat dan suka membantu penduduk  tanpa mengira perbezaan politik. Walau pun Datuk Noor sudah tiada lagi, sebahagian besar pengundi di DUN Pengalan Kubor masih ingat jasa-jasa beliau yang tiada bandingannya. Jasa-Jasa Datuk Noor masih dalam ingatan dan kenangan pengundi Pengkalan Kubor.

Dari segi lokasi strategiknya,  DUN N.01 .Pengkalan Kubor ,yang dikuasai  oleh BN  adalah terletak  dalam Kawasan Parlimen Tumpat dan DUN Pengkalan Kubor adalah salah satu DUN dalam  empat kerusi DUN yang terletak dibawah  Parlimen Tumpat.  Parlimen Tumpat  meliputi  4 DUN  yang semuanya ,kecuali DUN N.1.Pengkalan Kubor,  dikuasai oleh PAS.  Walaupun  DUN  Pengkalan Kubor dilihat  terkepung oleh kubu kuat PAS,  tetapi Datuk Noor Zahidi  berjaya memenangi DUN ini  untuk tempoh tiga penggal berturut-turut,  iaitu PRU tahun 2004,2008 dan 2013.
Kemenangan hebat Datuk Noor ini  jelas membuktikan kebolehan,  kemesraan  dan kebijaksanaan beliau , malah jiwa  rakyat  yang menyerlah dalam sanubari  Datuk Noor. Beliau mempertahankan kerusi Pengkalan Kubor dalam PRU12,  ketika medan politik negara dilanda dengan  tsunami  politik  yang mengubah  keseluruhan landskap politik Malaysia.

DUN N.01  Pengkalan Kubor  terletak dalam kawasan Parlimen Tumpat yang dimenangi oleh calon PAS, Kamaruddin Bin Jaafar, seorang pemimpin PAS yang berwibawa dan berpengaruh. Pada masa yang sama, dua kerusi DUN lain yang berhampiran dengan DUN Pengkalan Kubor yang terletak dalam parlimen Tumpat , iaitu N.03.Pasir Pekan , dikuasai oleh Menteri Besar Kelantan Datuk Ahmad Yakob ,seorang pemimpin PAS yang  berpengaruh dikalangan masyarakat Kelantan  dan satu lagi DUN N.02 Kelaboran, juga dikuasai oleh PAS.  Manakala satu lagi DUN dalam parlimen Tumpat iaitu N.04 Wakaf Baru  dikuasai oleh PAS yang wakilnya  menyandang jawatan Ahli  Exco kerajaan Negeri PAS. 

Kedudukan geograpi politik jelas menunjukkan bahawa memenangi  kerusi  N.01 Pengkalan Kubor bukan lah sesuatu yang mudah  seperti  ramai menjangka. Sejak hari penamaam calon, pihak BN  dilihat  berjuang  bersunguh-sungguh untuk mempertahankan kerusi tersebut agar ianya tidak terlepas ke tangan PAS. PAS pula didapati menjalankan kempen habis-habisan untuk memenagi DUN ini untuk menjaga maruah PAS sebagai sebuah parti yang memerintah negeri dan pertandingannya dalam kawasan Parlimen yang menjadi kubu PAS. Malah untuk membuktikan PAS boleh menang  pilihanraya  tanpa  sokongan daripada PKR dan DAP yang kini kelihatan kurang  akrab hubungan dengan PAS sejak tercetusnya  kemelut politik diNegeri Selangor akibat  usaha PKR  untuk mejatuhkan Tan Sri Khalid Ibrahim(PKR) sebagai Menteri Besar Selangor.

Jumlah pengundi yang berdaftar bagi DUN Pengakalan Kubor adalah 24,039 pengundi termasuk Pengundi Melayu 91.9 %, Etnik Siam 7 % , Cina 0.97 % dan India 0.6 %. Sebahagian besar pengundi Pengkalan Kubor adalah kaum Melayu.Pola pengundian pilihan raya umum yang lepas bagi Parlimen Tumpat, dimana terletaknya DUN Pengkalan Kubor , menunjukkan sokongan pengundi untuk  parti PAS kian  meningkat. Pada masa yang sama, sokongan untuk BN juga didapati meningkat dalam kawasan DUN Pengkalan Kubor. Pada PRU13, majoriti BN di Pengkalan Kubor telah meningkat daripada 100 undi (2008) kepada 1,736 (2013). Pola pengundian ini jelas membayangkan bahawa pengundi Pengkalan Kubor adalah  pengundi yang matang, rasional dan  pragmatik   dan tidak sangat tertaksub kepada ideologi dan hujah-hujah politik sesuatu parti tertentu. Mereka kelihatan lebih mengutamakan  dan mementingkan kesejahteraan hidup penduduk Pengkalan Kubor daripada ideologi parti.

Dalam PRK kali ini, pengundi Pengkalan Kubor dijangka akan memilih Uztaz Mat Razi Mat Ali daripada BN kerana mereka percaya beliau boleh mainkan peranan sebagai  penegur yang sihat dan konstruktif  dalam Dewan Undangan negeri  yang dikuasai oleh PAS. Daripada 45 kerusi DUN di Kelantan, PAS menguasai 32 kerusi dan PKR 1 kerusi. Jadi,  sekiranya  keputusan PRK ini tidak memihak kepada PAS, maka ianya  tidak akan menggugat kuasa PAS mentadbir kerajaan Negeri Kelantan.  Pengundi Pengkalan Kubor juga dilaporkan berharap hubungan baik   Mat Razi  Mat Ali dengan pemimpin-pemimpin  kerajaan pusat  akan membantu membawa banyak projek-projek pembangunan kepada kawasan Pengkalan Kubor dalam usaha meningkatkan  kualiti hidup mereka. Sebagai contoh: Seramai 47,746  warga Kelantan telah menikmati bantuan daripada Amanah Ikhtiar Malaysia (AIM) yang berjumlah RM1.56 bilion. 

Tinjauan tempoh hari di Pengkalan Kubor menunjukkan penduduk Pengkalan Kubor masih dahagakan program-program  pembangunan terutamanya dalam bidang sosial dan ekonomi seperti menambah baik kemudahan-kemudahan awam, menyediakan infrastruktur awam  seperti   pasar ,jalan raya, sekolah ,jambatan ,kemudahan kesihatan dan sebagainya yang melibatkan berpuluh-puluh juta ringgit yang boleh menampung oleh kerajaan Pusat.

Sehubungan ini, tinjauan terbaru dikawasan ini juga menunjukkan sebagian besar penduduk  Pengkalan Kubur, terutamanya  pengundi Melayu berhasrat   menyokong  calon BN berbanding dengan calon PAS  untuk mempastikan  legasi Datuk Noor Zahidi dalam mensejahterakan kualiti hidup penduduk Pengkalan Kubor dapat diteruskan . Masih ada projek dan program yang dirancang oleh Datuk Noor untuk kebaikan pendudukan Pengkalan Kubor belum dilaksanakan.   Kecenderungan pengundi Pengkalan Kubor untuk menyokong Mat Razi Mat Ali jelas menunjukkan sebahagian besar pengundi Pengkalan Kubor adalah pengundi yang berfikiran lebih rasional dalam membuat keputusan politik kerana mereka  ingin melihat demokrasi bersubur sambil tuntutan agama Islam terlaksana iaitu dalam hal-hal memenuhi tuntutan agama Islam yang menuntut  ‘memakmurkan dan membangunkan alam ini sesuai dengan potensi dan keupayaan mereka sebagai kejadian yang terbaik berbanding makhluk lain’ dapat terlaksana.

Sehubungan ini, pengundi Pengkalan Kubor kini berada dalam bersimpangan dan pelu memikir dengan mendalam  untuk memilih calon yang boleh mewakili mereka dalam memenuhi hasrat politik dan tuntutan agama dalam menjamin masa depan yang lebih cemerlang bagi mereka.                                                                                                                      
Dalam hal ini, calon BN dipercayai   mampu meneruskan legasi Datuk Noor Zahidi Omar dalam menyediakan pelbagai program pembangunan untuk penduduk DUN Pengkalan Kubor. Malah dapat membantu kerajaan negeri yang dikuasai oleh PAS dalam hal-hal bukan sahaja pembangunan jasmaniah  malah pembangunan bidang rohaniah atau pembangunan syiar Islam di DUN Pengkalan Kubor ke tahap yang lebih tinggi. Sebahagian besar pengundi dikawasan ini percaya calon BN , selaku seorang uztaz yang disegani dan dihormati rakyat mampu menjalankan peranan dalam membela kepentingan ekonomi dan agama penduduk Pengkalan Kubor. Sebahagian besarnya  bercadang  menolak pendekatan ketaksuban dalam memilih seorang calon untuk mewakili mereka malah lebih cenderong  kepada realiti dan keperluan semasa.  

Memandangkan perkembangan politik terbaru dalam medan politik di Pengkalan Kubor seperti tersebut diatas, ramai penganalisis politik menjangka keputusan PRU12 akan mengulangi dan ini bermakna BN dijangka akan menang PRK Pengkalan Kubor dengan majoriti kecil. Keputusan pengundi Pengkalan Kubor untuk terus memilih calon BN adalah keputusan yang bijak kerana mereka hendakkan program pembangunan yang berterusan  tanpa menjejaskan kuasa PAS mentadbir kerajaan negeri Kelantan.